Εδώ «μιλούν» άλλη λαλιά…

0
406

Φωνή ή και Λαλιά …. Άφωνος, άλαλος … κωφάλαλος!

Ένας όρος παρωχημένος, ο οποίος θεωρείται από τους ίδιους τους κωφούς υβριστικός και ρατσιστικός και απαιτούν από τις οργανώσεις τους να αποσυρθεί από δημόσια έγγραφα όπου ακόμα υπάρχει, ώστε να περιοριστεί και ο κοινωνικός αποκλεισμός που έχουν υποστεί. Ο όρος είχε δημιουργηθεί προκειμένου να δηλώσει το άτομο με απώλεια ακοής από τη γέννησή του ή τον προγλωσσικά κωφό, λόγω του ότι αυτό το άτομο δεν μπορεί αυτόματα να μάθει τον  προφορικό λόγο (Aimard, P., 1990, σελ. 81). Αυτό όμως -δεν σημαίνει ότι οι κωφοί δεν μπορούν να μιλήσουν ή ακόμη ότι οι κωφοί δεν έχουν λαλιά. Υπάρχουν κωφά ή βαρήκοα άτομα που με κατάλληλη εκπαίδευση αποκτούν καθαρή άρθρωση και προφορικό λόγο. Ακόμα όμως κι αν κάποιος αδυνατεί μα δημιουργήσει ολοκληρωμένες προτάσεις, αυτό δεν σημαίνει  ότι δεν έχει φωνή. Ως γλώσσα όμως δεν εννοούμε μόνο τον φωνούμενο λόγο των ακουώντων. Οι Κωφοί –με Κ κεφαλαίο- οι οποίοι έχουν την δική τους κοινότητα και κουλτούρα, έχουν ως γλώσσα την Νοηματική. Οι Κωφοί μπορεί να χρησιμοποιούν ομιλία σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητά τους και στη συναναστροφή τους με ακούοντες, αλλά στην Κοινότητά τους κάνουν αποκλειστική χρήση της Νοηματικής Γλώσσας και χρησιμοποιούν τα χέρια τους αποκλειστικά για κινήσεις που μεταφέρουν νοήματα. Όσον αφορά στην Εκπαίδευση των κωφών παιδιών σημαντικές γλωσσολογικές έρευνες έγιναν από τις δεκαετίες 1960-70 (Stokoe, Casterline and Croneberg 1965, Klima & Bellugi, 1975, Conville & Lawson, 1984).
Στην Ελληνική Εκπαιδευτική Νομοθεσία   με τον νόμο 2817/2000 (ΦΕΚ 78Α, 14-03-2000), με τον οποίο, ειδικά για την εκπαίδευση των κωφών, αναγνωρίστηκε (άρθρο 1, παράγραφος 4) για πρώτη φορά επίσημα η ελληνική νοηματική γλώσσα στην δημόσια εκπαίδευση. Ενώ το 2008 με τον νόμο 3699/2008 (ΦΕΚ 199Α, 02-10-2008), (άρθρο 7, παράγραφος 1) αναγνωρίζεται η ελληνική νοηματική γλώσσα ως ισότιμη με τα ελληνικά και προτείνεται η δίγλωσση εκπαίδευση ως ενδεδειγμένη για τα κωφά άτομα.

Το παιδί ζητάει τη φωνή του.
(Την έχει ο βασιλιάς των γρύλων.)
Σε μια σταγόνα του νερού
το παιδί ζητάει τη φωνή του.

Δεν τη θέλω για να κουβεντιάσω
Δαχτυλιδάκι θα την κάνω
που η σιωπή μου θα το βάλει
στο πιο μικρό της δάχτυλο.

Σε μια σταγόνα του νερού
Το παιδί ζητάει τη φωνή του

(Μακρυά η φωνή φυλακισμένη
το ρούχο φόρεσε ενός γρύλου.)

(από “Το μουγκό παιδί”, Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα)
μτφ: Τάκης Βαρβιτσιώτης

Και στην γλώσσα του ποιητή…

El niño mudo
El niño busca su voz.
(La tenía el rey de los grillos).
En una gota de agua
buscaba su voz el niño.

No la quiero para hablar;
me haré con ella un anillo
que llevará mi silencio
en su dedo pequeñito.

(La voz cautiva, a lo lejos,
se ponía un traje de grillo).