Με ένα χάρτινο φεγγαράκι ταξιδεύω

Γράφει η Καίτη Παρασκευά

Με ένα χάρτινο φεγγαράκι… ταξιδεύω
Δέσποινα Μπογδάνη-Σουγιούλ, εικονογράφηση Μαρίνα Μαρκολίν, Εκδόσεις Πατάκη 2006

xartinofeggariΔε χρειάζεται κοστούμια και το σκηνικό του όσο πιο λιτό –ένα φεγγάρι κι ένα δέντρο- τόσο πιο καλό! Τα λόγια των παιδιών ας είναι «δανεισμένα» από εκείνα τα όμορφα ποιημένα από την πένα του Ελύτη και του Γκάτσου! Η πρόσκλησή σας ας έχει κάτι απ την παλέτα του Τσαρούχη.  Όλη την υπόλοιπη μαγεία θα την δημιουργήσουν οι μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι:

Σκηνή Πρώτη: ένας Μουσικός γεννιέται
(Οι ρόλοι: 3 Μοίρες, 7 νότες, μουσική υπόκρουση: Χάρτινο το Φεγγαράκι
Οκτώβρη μήνα διαδραματίζεται η ιστορία μας και οι τρεις μοίρες ξεπροβάλλουν από το δέντρο της καλοσύνης  για να επισκεφτούν τον νεογέννητο Μάνο. Η πρώτη σκύβει και ακουμπά στο προσκεφάλι του εφτά νότες, για να γλυκαίνουν τη ζωή του και τη δική μας ευτυχώς και η  δεύτερη του σιγοψιθυρίζει στο αφτί μελωδίες. Όσο για την Τρίτη μοίρα, αυτή του χάρισε ένα χάρτινο φεγγαράκι για τα ταξίδια του νου και της ψυχής του. Ένα φεγγαράκι που συνεχίζει να μας παρασέρνει στα μελωδικά ταξίδια του.

Σκηνή Δεύτερη: O Μάνος και οι φίλοι του
(Με σκιά-πανί εμφανίζεται ο ζωγράφος  με τα πινέλα του, κι οι ποιητές με τα χαρτιά και  τις γραφίδες τους, Ο Μάνος Χατζιδάκις άλλοτε παίζει πιάνο, άλλοτε γράφει παρτιτούρες, άλλοτε διευθύνει.
Για μουσική υπόκρουση:  Αερικό, Έλα πάρε μου τη λύπη, Η μπαλάντα του Ούρι, Η Μικρή Ραλλού)
Πολλοί Οκτώβρηδες ήρθαν κι έφυγαν…Ο Μάνος μεγάλωνε αλλά πάντα παρέμενε άρρηκτα δεμένος με τη μουσική, ήταν η μοίρα του άλλωστε! Οι μοίρες το έφεραν να συναντηθούν οι νότες του με τα πινέλα και τα χρώματα του Γιάννη Τσαρούχη, με τα μελάνια και τις λέξεις του Νίκου Γκάτσου, με τα ποιήματα του ήλιου και της θάλασσας του Οδυσσέα Ελύτη

Σκηνή Τρίτη: Ταξιδεύοντας με ένα χάρτινο φεγγαράκι
(Τα παιδιά κρατώντας το χάρτινο φεγγαράκι τραγουδούν)
Κι άλλοι Οκτώβρηδες έρχονται κι άλλοι φεύγουν… κι οι μοίρες πάντα τρέχουν να φέρουν στα νεογέννητα τα δώρα τους,  αλλά τώρα πια δεν παραλείπουν να κάνουν και μια ευχή στο χάρτινο εκείνο φεγγαράκι του Μάνου: το κάθε παιδί να γεννιέται με την ελπίδα μέσα του ο,τι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο!

Το πρώτο παιδί που θα άλλαζε τον κόσμο

Το παιδί που θα άλλαζε τον κόσμο…

Κι άλλο παιδί που θα άλλαζε τον κόσμο…

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Share on TumblrEmail this to someone

About The Author

Καίτη Παρασκευά

Είμαι Νηπιοβρεφοκόμος, εμψυχώτρια θεατρικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και ιδιοκτήτρια του Πολυχώρου Χαραυγή στη Ρόδο. Στο elniplex, ανάμεσα σε άλλα, είμαι υπεύθυνη θεμάτων Κουκλοθεάτρου. Θα μπορούσα να δουλεύω πάντα με μία βαλίτσα. Αν η βαλίτσα είχε μέσα Α4 , φωτάκια με μπαταρία, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, ατλακόλ, σύρμα πίπας, μικρά υφάσματα, χάντρες, μαλλιά και πολύχρωμα χαρτάκια. Μου αρέσει να λέω παραμύθια και να φτιάχνω κούκλες...και αν υπάρχει και μουσική σε μια γωνιά δεν θέλω τίποτα άλλο για τα παιδιά. Επικοινωνία: katerhod@gmail.com