Πες κι εσύ- Εκπαιδευτικός: επάγγελμα ή λειτούργημα;

01/11/2017 20:00:00

  • Χρόνια το ακούω το ερώτημα. Από πολλούς, από όλους σχεδόν, μόλις πεις ότι είσαι εκπαιδευτικός. Μερικές φορές δεν ρωτούν καν, αλλά αποφασιστικά στο δηλώνουν, σε περίπτωση που έχεις στον νου σου να εκφράσεις αντίθετη άποψη: «Αααα! Εσείς δεν κάνετε επάγγελμα, κάνετε λειτούργημα». Γιατί; Είναι η δική μου ερώτηση. Αφού για να είμαι σίγουρη έψαξα στον κύριο google που λέω και στα παιδιά. Να σιγουρευτώ ότι: «Ο όρος επάγγελμα στη γενικότερη αντίληψη χαρακτηρίζει την κατά κλάδο ή αντικείμενο συνήθη ασκούμενη βιοποριστική ενασχόληση, (εργασία), του κοινωνικού ανθρώπου. (el.wikipedia). Ενώ λειτούργημα μου είπε ότι είναι: «χαρακτηρισμός επαγγέλματος που έχει έναν ευρύ και σοβαρό κοινωνικό ρόλο» (Λεξικό της κοινής νεοελληνικής). Και αν o επαγγελματίας ξεκινά από την αφετηρία του λαμβάνειν, ο λειτουργός ξεκινά ἀπὸ την αφετηρία του προσφέρειν. (www.ekivolos.r).

    Σωστές και οι δύο τοποθετήσεις, λογικές, μέχρι που φτάνουμε στους εκπαιδευτικούς, όλων των βαθμίδων. Για λόγους σκηνικής οικονομίας ας περιοριστουμε σε αυτούς των μικρότερων ηλικιών. Σπούδάσαμε όλοι το ίδιο αντικείμενο.Εχουμε  καταρτιστεί ώστε να ΕΊΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟΊ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΊΕΣ. Έχουμε επενδύσει χρόνο και χρήμα ως οπαδοί της Δια βίου μάθησης, έχουμε αποκτήσει επαγγελματικά εργαλεία, για να παράγουμε εκπαιδευτικό έργο. Γι΄αυτά και πολλά άλλα θα πρέπει να «λαμβάνουμε», αυτό που αξίζει στην απαιτητική εργασία μας. Ζούμε  εμείς και οι οικογένειές μας. Βιοποριζόμαστε απο την εκπαίδευση. Το πόσο καλά ή όχι κάνει ο καθένας στην δουλειά του είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης. Στην δουλειά μου οφείλω να είμαι επαγγελματίας λοιπόν.

    Το κοινό αίσθημα θεωρεί όμως ότι κάνω λειτούργημα. Εχουμε και το σκεπτικό Νηπιαγωγοί= υποκατάστατα μαμάδων και μπαμπάδων. Δάσκαλοι-δασκάλες περίπου τα ίδια, με λιγότερη ίσως ένταση και προσδοκίες. Γιατί όμως; Εχει να κάνει μόνο με την μικρή και ευαίσθητη ηλικία των παιδιών και την φροντίδα που πρέπει να παρέχει κάποιος ως γονιός; Πολλοί συνάδελφοι μας, αν και δεν είναι γονείς, για τους δικούς τους λόγους, φυσικά και είναι πολύ καλοί στην δουλειά τους. Εχει να κάνει με την αγάπη; Αυτή που πιστεύεται ότι πρέπει να έχουμε για παιδιά; Ή ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ; Ναι, έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και όχι αντικείμενα, να χτίσουμε σχέσεις, να προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε χαρακτήρες, να βοηθήσουμε καταστάσεις στο κοινωνικό σύνολο. Αυτό από μόνο του αρκεί να με χαρακτηρίσει λειτουργό;

    Τόσα χρόνια και εγώ το ψάχνω και ψάχνομαι. Και εκεί που λέω πάει τελείωσε, θα είμαι επαγγελματίας σκέτο, έρχονται κάτι γλυκά χαμόγελα και σφιχτές αγκαλιές και κλονίζουν την σιγουριά μου. Λειτουργός σκέτο πάλι, δεν μπορώ να είμαι, γιατί θέλω να πληρώνομαι για την δουλειά μου, αν και πολλές φορές είναι αμέτρητες οι εργατοώρες και λίγη η αναγνώριση, ηθική ή υλική. Περιέργως αλλά δεν δουλεύω για την δόξα. Μάλλον ακροβατώ στο να είμαι επαγγελματίας έξω από την τάξη και λειτουργός μέσα σε αυτήν. Επαγγελματίας λειτουργός ίσως. Το αν θα πετύχει το μοντέλο, «αν μας αντέξει το σχοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα».

    ΠΕΣ ΚΙ ΕΣΥ όμως, τι θα απαντούσες, τι θα διάλεγες πρώτο; Πως χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου, επαγγελματία της εκπαίδευσης ή δημόσιο λειτουργό; Εσύ τι πιστεύεις ότι κάνεις; Επάγγελμα ή λειτούργημα; Κι εσείς, οι πιο έξω από την εκπαίδευση τι πιστεύετε για την δουλειά μας;

    Και μην ανησυχείς, αν αυτό είναι δύσκολο να το απαντήσεις αμέσως, σου έχω και πιο εύκολη ερώτηση. Πες κι εσύ… κιθαρίστας ή ντράμερ;  

  • ΜΑΙΡΗ ΤΡΥΦΩΝ
    #

    Νηπιαγωγός στο Π.Φάληρο Επιλογή επαγγέλματος αρχικά κατά τύχη, κατόπιν κατ΄επιλογή, τώρα κατ΄ αγάπη. Θέλω να κάνω , να δω, να ακούσω, να μάθω όσα πιο πολλά μπορώ, γι αυτό και οπαδός της Δια βίου μάθησης., από όπου και αν προέρχεται. «Βουτάω στα βαθειά» γιατί εκεί συνήθως ανακαλύπτω τα καλύτερα... τα οποία έρχονται!