Σήμερα ρώτησα τα παιδιά «πως λέτε να το φτιάξουμε αυτό;» Το αποτελεσμα ηταν η ουσία της εκπαιδευσης

0
274

Διαβάσαμε και κάναμε διάφορα με το "Μια σκούπα, μα τι σκούπα". Κάποια στιγμή θελήσαμε να φτιάξουμε μια σκούπα. Τη σκούπα της μάγισσας. Πώς να τη φτιάξουμε; Εντάξει και στο διαδίκτυο και στο δικό μου το μυαλό έπαιζαν διάφορα σενάρια και υλικά. Αλλά το εύκολο θα ήταν να διαλέξω εγώ αυτό που μου αρέσει περισσότερο, να το πάω στα παιδιά και να το φτιάξουν/φτιάξουμε. Δε το μέμφομαι. Κυρίως τα πρώτα χρόνια μου ως νηπιαγωγός αυτό έκανα συνήθως. Τα τελευταία χρόνια όμως ακολουθώ πολλές φορές μια διαφορετική οδό που μου αρέσει πολύ. Μία είπα. Εντάξει! Δύο.

Η πρώτη είναι να συγκεντρώνω φωτογραφίες με κατασκευές π.χ. από μια γάτα (του διαδικτύου ή δικές μου) και να τους τις δείχνω στην τηλεόραση μέσω σκληρού δίσκου και media player. Τα παιδιά καθηλώνονται και διαλέγουν εκείνη που τους αρέσει περισσότερο. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις (αν και δεν πιστεύω προσωπικά στην παντοδυναμία των κατασκευών) για μια κατασκευή, πχ της γάτας που είπαμε πριν, τα παιδιά φτιάχνουν 3 και 4 διαφορετικές εκδοχές της. Αν το δουλέψεις τμηματικά και όχι και τα 25 παιδιά κάτω μεμιάς, τότε υλοποιείται μια χαρά αυτή η σκέψη.

Η δεύτερη οδός, που μου αρέσει ακόμα περισσότερο, είναι να ρωτάω τα παιδιά, χωρίς να τους δείξω τίποτα, "εσείς πώς νομίζετε ότι μπορούμε να το φτιάξουμε αυτό;"

Τα παιδιά μπαίνουν σε μια απίστευτη διαδικασία σκέψης, φαντασίας, εικασιών. Και η πλάκα είναι ότι σε εκπλήσσει ο τρόπος που προσεγγίζουν τα υλικά. Για να μη μιλάω αφηρημένα, ας πάμε σε κάτι συγκεκριμένο που έγινε χθες. "Πώς μπορούμε να φτιάξουμε τη σκούπα της μάγισσας;" τους ρώτησα. Είπαν… και τι δεν είπαν! Το αστείο όμως είναι ότι τα περισσότερα από όσα είπαν ήταν άκρως πετυχημένα: (για το σκουπόξυλο) από κλαδιά δέντρων, με μολύβια, με μαρκαδόρους, με πινέλα, με ρολά υγείας (!!).

Δεν είναι οι απαντήσεις η απόλυτη ουσία. Είναι ο τρόπος που κοιτούσαν γύρω τους να εντοπίσουν τι τους μοιάζει με σκουπόξυλο. Η σκέψη τους που ανέμιζε. Αυτή η ολιγόλεπτη διαδικασία άκρατου προβληματισμού είναι η ουσία. Κι ας αποτύχει η κατασκευή βρε αδερφέ. Κι ας μην είναι σούπερ στο βλέμμα. Να ξερες τι κρύβει από πίσω της μια αποτυχία στην κατασκευή, δε θα το λεγες…