Τα κλαδιά της σοφίας, της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου

05/04/2015 17:00:00

  • Τίτλος: Τα κλαδιά της σοφίας
    Συγγραφέας: Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου
    Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
    Μουσική: Γιάννης Μυγδάνης
    Αφήγηση: Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου
    Εκδόσεις: Παρρησία
    ISBN: 978-960-696-171-7

    Αγόρασέ το

    takladiatissofias_coverΜια ιστορία διαφορετική που σε ταξιδεύει στην ιστορία της ανθρωπότητας που επαναλαμβάνεται αέναα, από πρόθεση ή χωρίς, όχι στην ιστορία που μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο από τα επίσημα βιβλία που συνήθως έχουν έναν σελιδόπονο και δεν τα λένε όλα. Αλλά στην ιστορία απλών ανθρώπων που μοιάζει ασήμαντη για να καταγραφεί στα αρχεία.

    Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι μια βελανιδιά, ένα δέντρο που μετρά πάνω από τριακόσια χρόνια ζωής και παρακολουθεί από κοντά τα γεγονότα με τα μάτια της ψυχής.

    “Ένα δέντρο ήταν, μια βελανιδιά σαν όλες τις άλλες. Σε μια μικρή πόλη του μακρινού Βορρά…
    Ετούτη, όμως, η βελανιδιά ξεχώριζε μέσα στην πράσινη θάλασσα. Ήταν η ψηλότερη και η μεγαλύτερη από όλες… Μετρούσε πάνω από τριακόσια χρόνια σ’ αυτό το δάσος… Ο χρόνος, φίλος παράξενος, της είχε φέρει συντροφιά μυριάδες πρόσωπα”.

    Πόσα παιδιά δεν είχαν σκαρφαλώσει στα κλαδιά της για να κάνουν κούνια; Πόσα πουλιά δεν βρήκαν καταφύγιο στα ψηλά κλαδιά της; Πόσοι νέοι και γέροι δεν κάθισαν να ξαποστάσουν στον ίσκιο της; Η βελανιδιά ήταν πάντα εκεί. Να τους φιλοξενεί χωρίς ανταλαγμα, πρόθυμη να ακούσει τις ιστορίες τους, που άλλοτε τη γέμιζαν χαρά κι άλλοτε λύπη.

    Τα χρόνια περνούν και οι εποχές αλλάζουν και τα γεγονότα της ιστορίας οδηγούν την ανθρωπότητα σε πόλεμο προς έναν άγνωστο εχθρό και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά. Όλα άλλαξαν μέσα σε μια μέρα και κινδύνεψαν να γίνουν στάχτη. Το δάσος έγινε πεδίο μάχης και ο πόλεμος δίχως αιτία κι αφορμή. Το γέλιο έσβησε απ’ τα χείλη κι ο τρόμος κυρίευσε τη ψυχή. Γιατί ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι για μικρά παιδιά και οι στρατιώτες δεν είναι ψεύτικοι. Η βελανιδιά έστεκε εκεί, στη θέση της, ανήμπορη να βοηθήσει τα ζώα και τα πουλιά που έτρεχαν για να σωθούν.

    Κάποτε τελείωσε ο πόλεμος. Η βελανιδιά ήταν ολομόναχη μέσα στην ερημιά που άφησε πίσω της η λαίλαπα της καταστροφικής μανίας των ανθρώπων. Η φύση ξαναγεννήθηκε από την αρχή. Οι κάτοικοι φύτεψαν νέα δέντρα και η βελανιδιά τώρα πια δεν ήταν μόνη. Το δάσος πηρε ζωή και οι άνθρωποι ήρθαν πάλι κοντά στη βελανιδιά όπως πριν τον εφιάλτη. Εκείνη, έστεκε εκεί να τους παρηγορήσει άλλα και να παρηγορηθεί, να διηγηθεί στα νέα δέντρα τις ιστορίες που την συντρόφευαν μια ολόκληρη ζωή. Γιατί το παρελθόν μας διδάσκει να μην κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

    Η συγγραφέας Γιώτα Αλεξάνδρου μας εξομολογήθηκε πώς προέκυψε η ιδέα να γράψει ένα τόσο διαφορετικό βιβλίο και να μας κάνει να νιώσουμε ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης αλλά και ν’ αναλογιστούμε τα λάθη μας.

    Η αρχική ιδέα της ιστορίας προέκυψε σε ένα ταξίδι μου στη Νυρεμβέργη το 2010. Μια παραμυθένια πόλη που βομβαρδίστηκε σφοδρά από τους Συμμάχους το 1945 και καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Ανοικοδομήθηκε μετά τον πόλεμο σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του προπολεμικού μεσαιωνικού προφίλ της.
    Καθόμουν σ’ ένα ξύλινο παγκάκι στον περίβολο του κάστρου της. Είχα αφεθεί στην ομορφιά του τοπίου. Χάζευα τους περαστικούς προσπαθώντας να μαντέψω την ιστορία τους. Παρατηρούσα το ύφος τους, τον τρόπο που περπατούν, κοιτούν, συσχετίζονται. Ένα μεγάλο δέντρο δέσποζε στο τοπίο και τραβούσε την προσοχή. Τη δική τους και τη δική μου. Μια βελανιδιά. Διαδοχικές εικόνες πέρασαν ξαφνικά από μπροστά μου. Σαν από πολυκαιρισμένο φιλμ. Το χτες ήρθε να με συναντήσει στο σήμερα. Αναλογίστηκα τι έχει ζήσει αυτό το δέντρο. Σιωπηλός μάρτυρας της ανθρώπινης ιστορίας. Των φωτεινών και σκοτεινών σελίδων της. Όχι μόνο της επίσημης και καταγεγραμμένης Ιστορίας αλλά και της ιστορίας των απλών ανθρώπων. Αγόγγυστος και ανιδιοτελής αρωγός τους σε κάθε τους βήμα. Ανήμπορος υπερασπιστής της ζωής μπροστά στον παραλογισμό της ανθρώπινης απληστίας. Αυτή η ιδέα της ολοκληρωτικής αδυναμίας, του ανυπεράσπιστου του δέντρου με συγκλόνιζε πάντα. Τα αγαπώ πολύ τα δέντρα. Τα παιδιά πάλι αγαπούν τον πόλεμο. Είναι προσφιλές παιχνίδι στην καθημερινότητά τους. Όμως, το παιχνίδι γίνεται εφιάλτης, όταν η πραγματικότητα συναντήσει τη φαντασία τους. Και τότε όλα αλλάζουν… Η ζωή βέβαια θα πάρει πάλι τη σκυτάλη και θα ξανανθίσουν μέσα από τις στάχτες τα δέντρα και τα πρόσωπα των ανθρώπων. Η ιστορία, οι ιστορίες συνεχίζονται…

    Ένα βιβλίο, μια ιστορία μεσα από τα μάτια της αιωνόβιας βελανιδιάς με την υπέροχη εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη, με κάδρα που θυμίζουν παλιό φωτογραφικό άλμπουμ και μια πολύ προσεγμένη έκδοση από τις εκδόσεις Παρρησία. Το αισθάνεσαι με το που πιάσεις το βιβλίο στα χέρια σου.

    Το βιβλίο συνοδεύεται απο CD με την αφήγηση της ιστορίας από τη συγγραφέα Γιώτα Αλεξάνδρου και μουσική του Γιάννη Μυγδάνη. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μοναδικό! Δείτε εδώ!

    Κι αφού διαβάσουν το βιβλίο, μικροί και μεγάλοι, μπορούν να αναλογιστούν τα σοφά λόγια της βελανιδιάς! Γιατί πολλά έχει να πει τόσα χρόνια που ρίζωσε στων ανθρώπων τις συνήθειες και τις πράξεις.

  • Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

    ***

    Η Γιώτα Αλεξάνδρου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα . Από παιδί της άρεσαν οι ιστορίες. Οι ιστορίες οι αλληγορικές, οι χιουμοριστικές, οι έξυπνες και ευφάνταστες… Γι’ αυτό σκαρφιζόταν ιστορίες που ζωντάνευαν με αυτοσχέδιες κούκλες για τους φίλους της στη γειτονιά.
    Μεγαλώνοντας, θέλησε να μάθει πώς να λέει ιστορίες σε μικρά παιδιά.
    Αποφοίτησε πρώτη, με άριστα, από το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
    Ως υπότροφος του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Πανεπιστήμιο του Exeter της Αγγλίας, έμαθε πώς να λέει ιστορίες σε μικρά και σε μεγάλα παιδιά μέσω του δράματος και του θέατρου. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής, κουκλοθέατρου και θεάτρου σκιών, μουσικοκινητικής αγωγής, αφήγησης παραμυθιών και δημιουργικής γραφής.
    Τα επόμενα χρόνια, εργάστηκε ως ηθοποιός και ως υπεύθυνη θεατρικής αγωγής σε δημοτικά σχολεία αλλά και ως εμψυχώτρια εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
    Από το 2005 υπηρετεί ως νηπιαγωγός στη δημόσια εκπαίδευση και γράφει βιβλία για παιδιά. Από μικρή αγαπούσε πολύ τις κούκλες κουκλοθεάτρου και τις χρησιμοποιεί για τις παρουσιάσεις των βιβλίων της. Έτσι οι ήρωες της παίρνουν μορφή και συμμετέχουν σε θεατρικά δρώμενα. Ασχολείται κυρίως με θέματα που αγγίζουν την ίδια και προσπαθεί να μεταδώσει στους μικρούς αναγνώστες ερεθίσματα για προβληματισμό και ανάπτυξη κριτικής σκέψης.
    Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η), του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και της SCBWI Greece (Society of Children’s Book Writers and Illustrators).

    Έχουν εκδοθεί τα βιβλία της:
    Φένια, η αγαπημένη των ήχων, εκδόσεις Πατάκη, 2015
    «Τα κλαδιά της σοφίας“, εκδόσεις Παρρησία, εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη, 2014)
    «Θέλω να γίνω μάγος» (Εκδόσεις Ψυχογιός, εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή, 2014)
    «Ο Αλέκος στη χώρα των παθημάτων» (Εκδόσεις Ψυχογιός, εικονογράφηση: Χρήστος Δήμος, 2013) τιμήθηκε με τον Α΄ Έπαινο Παραμυθιού από την Εταιρεία Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου.
    «Χάρης και Φάρις» (Εκδόσεις Βιβλιόφωνο, εικονογράφηση Κατερίνα Χαδουλού), υποψήφιο για τα λογοτεχνικά βραβεία 2013 του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και του ηλεκτρονικού περιοδικού “Ο Αναγνώστης”.
    «Η χειροβομβίδα που ήθελε να ’ναι σαν… τη βίδα» (Εκδόσεις: Άγκυρα, εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη, 2011)
    «Μια μάσκα γελάει και κλαίει» (Εκδόσεις: Νίκας/Ελληνική Παιδεία Α.Ε, εικονογράφηση από τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος,του 11ου Νηπιαγωγείου Ν.Σμύρνης, 2009)
    «Οι Νταήδες του βυθού και ο Ρομπέν των θαλασσών» (Εκδόσεις: Susaeta, εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου, 2011) τιμήθηκε με Έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών το 2008. Έχει μεταγραφεί στο σύστημα Braille (γραφή τυφλών).
    «Παραμυθορουφήχτρα» από τη σειρά «Το θέατρο πάει σχολείο» (Εκδόσεις: Ωρίων, συνθέτης: Χαράλαμπος Γωγιός, 2004)
    «Ο Αστέρης παθαίνει… βλάβη κι άλλες Χριστουγεννιάτικες ανακατωσούρες» από τη σειρά «Το θέατρο πάει σχολείο» (Εκδόσεις: Ωρίων, συνθέτης: Λιούγκος Ηλίας, 2003)
    Θεατρικά έργα και ιστορίες της έχουν, επίσης, δημοσιευτεί κατά καιρούς στο παιδαγωγικό περιοδικό Παράθυρο.

    Υπό έκδοση
    «Φένια, η αγαπημένη των ήχων», 
    τιμήθηκε με Έπαινο από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά το 2012.

    Μεταφράσεις
    «Κόκκινη κλωστή δεμένη» παραμύθια για παιδιά (Εκδόσεις: Susaeta, 2004) εξαντλημένο
    «Η Γοργόνα, ο Πρίγκιπας και μια βρεγμένη ιστορία  αγάπης» Knapman Timothy,  μετάφραση Γιώτα Αλεξάνδρου, εικονογράφηση Adria Meserve (Εκδόσεις Susaeta, 2007) εξαντλημένο.
    «Γιουτζίνια Λάβεντερ: Το μυστικό του πύργου» Halliwell Geri, μετάφραση Γιώτα Αλεξάνδρου, εικονογράφηση Rian Hughes (Εκδόσεις Susaeta, 2010)
    «Γιουτζίνια Λάβεντερ: Η καινούρια μαθήτρια» Halliwell Geri, μετάφραση Γιώτα Αλεξάνδρου, εικονογράφηση Rian Hughes (Εκδόσεις Susaeta, 2010)
    «Γιουτζίνια Λάβεντερ: Ένας παράξενος επισκέπτης» Halliwell Geri, μετάφραση Γιώτα Αλεξάνδρου, εικονογράφηση Rian Hughes (Εκδόσεις Susaeta, 2010)

    ***

    Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΣ

    ***

    ***

    Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΣ

    ***

    Η Ντανιέλα Σταματιάδη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Το 1997 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με ειδικότητα στη ζωγραφική και στη χαρακτική. Έχει λάβει μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής. Με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων ασχολείται επαγγελματικά από το 2000. Έχει φιλοτεχνήσει πάνω από 80 βιβλία μέχρι τώρα. Το 2010 τιμήθηκε με βραβείο εικονογράφησης από τον Κύκλο του Παιδικού Βιβλίου.

  • Δώρα Πουρή
    #

    Είμαι νηπιαγωγός. Το διάλεξα. Με διάλεξε. Για να καταλάβω πως ο χρόνος που περνά κανείς με τα παιδιά ζωντανεύουν το δικό του παιδί, μέσα του. Για να μη σταματώ ποτέ να αναζητώ το καινούριο, το διαφορετικό, εκείνο που θα κινητοποιήσει πρώτα εμένα, άρα κι εκείνα. Για να μαθαίνω όσα με διδάσκουν κάθε μέρα εκείνα, να ζω τη στιγμή, να χαίρομαι, να παίζω, να δημιουργώ, να μην υπάρχει το μετά. Γιατί όσο "μάθημα" κι αν κάνεις, το μεγαλύτερο μάθημα είναι η χαρά και το παιχνίδι.

    Στο ELNIPLEX θα με συναντήσετε να γράφω για βιβλία, δραστηριότητες, μουσεία και θεατρικό παιχνίδι. Ο,τι δηλαδή κάνω στην τάξη και στη ζωή μου.

    Επικοινωνία: dora@elniplex.com