Ο πρώτος επαγγελματίας εμψυχωτής σε σχολείο της Ελλάδας

31/03/2017 19:00:00

  • Ο όρος εμψυχωτής συχνά χρησιμοποιείται για να δηλώσει μία ιδιότητα, όχι απαραίτητα επαγγελματική. Εμψυχωτής είναι αυτός που παρακινεί, που αναδεικνύει τα θετικά χαρακτηριστικά κάποιου, που εμπνέει έναν άνθρωπο ή μια ομάδα προκειμένου να κάνουν μία εσωτερική αναζήτηση, να ανασύρουν και να εξωτερικεύσουν τα στοιχεία εκείνα που οδηγούν στην προσωπική ανάπτυξή τους. Όλοι έχουμε συναντήσει εμψυχωτές στην πορεία μας, όλοι έχουμε να αφηγηθούμε για κάποιον που μας στήριξε, μας κινητοποίησε, μας έδωσε την απαραίτητη ώθηση για να πάμε ένα βήμα παρακάτω. Εμψυχωτές μας μπορεί να είναι η οικογένεια, οι φίλοι ή οι "δάσκαλοι" μας. Σήμερα ωστόσο, θα μας απασχολήσει ένας εμψυχωτής που εργάζεται ως επαγγελματίας, σε μονάδα προσχολικής εκπαίδευσης, το Σχολείο της Φύσης, στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης. Ποιος ο ρόλος του στο σχολείο, ποιες οι αρμοδιότητές του, ποιο το πρόγραμμα που ακολουθεί, ποια η σχέση του με τα παιδιά, τους γονείς, το προσωπικό της μονάδας. Σε αυτά και ακόμη περισσότερα ερωτήματα, δίνει απαντήσεις ο Τηλέμαχος Καλμπουρτζής, ο πρώτος επαγγελματίας εμψυχωτής σε σχολική μονάδα της Ελλάδας.

    Το  Σχολείο της Φύσης στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης εδώ και αρκετά χρόνια «διαθέτει» έναν εμψυχωτή.Αν δεν κάνω λάθος, είναι το μοναδικό στην Ελλάδα. Σωστά;

    Για μένα εμψυχωτής είναι αυτός που θα σε εμπνεύσει, θα σου δώσει ένα κομμάτι από την ψυχή του  και  θα σε βοηθήσει να αναδείξεις ότι καλύτερο έχεις μέσα σου. Με απλά λόγια ότι κάνει ένας δάσκαλος κάθε μέρα. Οπότε όλα τα σχολεία διαθέτουν εμψυχωτές.  Αλλά νομίζω πως είμαστε το μόνο σχολείο που έχει έναν εμψυχωτή για ολόκληρη την σχολική μονάδα ( για όλες τις ομάδες των παιδιών, για τους δασκάλους και για τους γονείς).

    Πώς γεννήθηκε η ανάγκη για την παρουσία ενός εμψυχωτή στο σχολείο; Θα μας περιγράψεις κοινώς πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας;

    Μπορεί να σου φανεί περίεργο αλλά απλά έτυχε. Ένας από τους μεγαλύτερους μου έρωτες είναι η κατασκήνωση και μέσα από αυτήν  γνώρισα και την κατασκηνωτική ψυχαγωγία. Ένα καλοκαίρι  πήρα την απόφαση, έχοντας ήδη δουλέψει στο παρελθόν σε κατασκηνώσεις της βόρειας Ελλάδας στο πόστο του Ψυχαγωγού, να αλλάξω παραστάσεις και να πάω να δουλέψω στην Παιδική Κατασκήνωση Τσίκι Μπουμ στα Χανιά. Ο λόγος ήταν ότι, ιδιοκτήτης και διευθυντής είναι ο Μανόλης Φιλιππάκης, ο οποίος είναι ένας από τους πιο καταξιωμένους ανθρώπους πάνω στην εμψύχωση. Το καλοκαίρι ξεκίνησε και  ταιριάξαμε πάρα πολύ πάνω στην δουλειά. Στο τέλος του καλοκαιριού με ρώτησε άμα θα μπορούσα να κάνω την ίδια δουλειά που κάνω στην κατασκήνωση και σε ένα σχολείο. Χωρίς να το σκεφτώ, εννοείται πως απάντησα ναι. Και κάπως  έτσι με πρότεινε στο Σχολείο της Φύσης με σκοπό την δημιουργία ενός καινούργιου πόστου.

    Έπλευσες σε αχαρτογράφητα νερά, αν μου επιτρέπεις την έκφραση. Αντιμετώπισες δυσκολίες στην αρχή της σταδιοδρομίας σου;

    Εντάξει, κάθε αρχή έχει και ανήφορο αλλά όσο και να ζοριστείς αξίζει να τον ανέβεις. Επίσης εγώ σπούδασα πληροφορική και ενώ την πρώτη χρονιά στο Σχολείο κατείχα πάρα πολύ το επικοινωνιακό κομμάτι με τα παιδιά δεν ήξερα καθόλου το γνωστικό. Οπότε τα δύο πρώτα χρόνια έριξα πάρα πολύ διάβασμα για να καταφέρω να συμπληρώσω τα κενά μου.

    Ποιος ο ρόλος τελικά ενός εμψυχωτή σε ένα σχολείο προσχολικής εκπαίδευσης;

    Είναι λίγο σχετικό, δεν υπάρχει σταθερός ρόλος. Κάθε εμψυχωτής είναι διαφορετικός, οπότε και ο τρόπος που θα διαλέξει να εμψυχώσει την ομάδα του, θα είναι και αυτός διαφορετικός. Υπάρχουν εμψυχωτές σε μεγάλες επιχειρήσεις που στηρίζουν και εμπνέουν την ομάδα χωρίς να εμφανιστούν ποτέ μπροστά της. Ενώ άλλοι που έχουν άμεση συμμετοχή. Άν είσαι δημιουργικός άνθρωπος όλα γίνονται. Αλλά αν πρέπει να βάλω ένα πρόχειρο πλαίσιο θα έλεγα πως ο εμψυχωτής πρέπει να δίνει καθημερινά ερεθίσματα χαράς σε όλα τα άτομα που έχουν άμεση σχέση με το σχολείο (γονείς, παιδιά ,προσωπικό).

    Εμπλέκεται καθόλου ο ρόλος σου με τον ρόλο των συναδέλφων εκπαιδευτικών του σχολείου;

    Άμεσα,αλλά  έχω κι εγώ βέβαια ένα δικό μου μπούσουλα με το  τι θέλω να κάνω  κατά τη διάρκεια της  σχολικής  χρονιάς. Αλλά κυρίως όλα τα παιχνίδια και οι δραστηριότητες που φτιάχνω πατάνε πάνω στα θέματα που διαλέγει κάθε δάσκαλος για την ομάδα του.

    Θα ήθελες να μας περιγράψεις μία τυπική μέρα σου στο σχολείο;

    Δύσκολα, δεν υπάρχει τυπική μέρα στο σχολείο. Ο καθένας μας έχει την ελευθερία να αναπτύξει με όποιον τρόπο θέλει τις δυνατότητές του. Αυτό είναι που κάνει την κάθε μέρα διαφορετική. Όπως και κάθε χρονιά είναι διαφορετική. Την Δευτέρα μπορεί να έρθεις και να κάνεις μάθημα μέσα σε μία τάξη που έχει μεταμορφωθεί σε σπηλιά και την επόμενη μέρα ακριβώς να βρεθείς να κυνηγάς δύο παλαβούς πειρατές πάνω σε ένα πειρατικό πλοίο.

    Γνωρίζω ότι πραγματοποιείς πολλές δράσεις και με τους γονείς. Πόσο σημαντικό είναι αυτό και ποιος ο στόχος τέτοιων δράσεων στα πλαίσια λειτουργίας ενός σχολείου;

    Οι γονείς είναι αυτοί που θα είναι πάντα δίπλα στο παιδί σε όλη την διαδρομή που θα διανύσει.  Οπότε είναι σημαντικό κι  εμείς με την σειρά μας  να τους βοηθάμε. Την δεύτερη χρονιά στο σχολείο έβλεπα γονείς που δεν είχαν παρέες επειδή μόλις είχαν έρθει στην περιοχή, άτομα που ήθελαν να ξεσκάσουν από την καθημερινότητα αλλά δεν μπορούσαν. Τότε μου ήρθε η ιδέα να ξεκινήσω παιχνίδια για γονείς. Όταν τους  το ανακοίνωσα δεν άρεσε σε κανέναν η ιδέα, εμείς είμαστε μεγάλοι πια δεν παίζουμε. Τότε άλλαξα το όνομα και το έκανα παίζουμε με το παιδί μας. Όπου την 1η ώρα έπαιζαν οι γονείς μόνοι τους και τα παιδιά έπαιζαν σε ξεχωριστή αίθουσα και τα την 2η ώρα όλοι μαζί. Έγινε χαμός, ήθελαν όλοι να συμμετέχουν. Το θέμα ήταν το ίδιο με πριν, απλά τους δελέασα με τα παιδιά. Γιατί οι περισσότεροι θα έπαιζαν αν  ήταν για το παιδί τους, αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν πως πρέπει να παίξεις για σένα. Να κάνεις κάτι που θα κάνει και τον ίδιο τον γονιό να χαρεί. Αν χαίρονται οι γονείς θα χαίρεται  και το παιδί, αν συμμετέχει στο πρόγραμμα του σχολείου ο γονιός θα συμμετέχει και το παιδί. Οπότε η συμμετοχή των γονιών στο σχολείο για μένα είναι ζωτικής σημασίας.

    Ποια είναι τα τυπικά προσόντα ή αν θες τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που πρέπει να διαθέτει ένας εμψυχωτής;

    Ήθος , Πάθος και Τρέλα

    Έχεις οραματιστεί και κάνει πράξη, σε συνεργασία και με άλλους ανθρώπους του χώρου, μία Σχολή Εμψυχωτών. Πες μας δυο λόγια για αυτό.

    Η σχολή εμψυχωτών είναι ένα ετήσιο πρόγραμμα σεμιναρίων το οποίο είναι εκατό τοις εκατό βιωματικό όπως θα έπρεπε να είναι και το σχολείο. Έχει δύο τμήματα το ένα στην Θεσσαλονίκη και το άλλο στην Αθήνα.  Στην σχολή κάθε άτομο που διδάσκει μπορεί να μεταδώσει αυτό που θέλει χωρίς περιορισμούς. Οι συμμετέχοντες μέσα στον ετήσιο κύκλο έχουν την ευκαιρία να βιώσουν και να παίξουν με πολλούς εμψυχωτές με σκοπό να κατασταλάξουν σε ένα είδος.

    Πιστεύεις ότι  η δική σου περίπτωση θα βρει μιμητές και σε άλλα σχολεία της χώρας;

    Υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν την δουλειά. Άλλα για μένα το θέμα δεν είναι να μιμηθείς απλά κάτι αλλά να το εξελίξεις.

    Τηλέμαχε σε ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σου στο ELNIPLEX!

    Και εγώ!

  • Ο Τηλέμαχος Καλμπουρτζής γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε πληροφορική ενώ συνέχισε τις σπουδές του πάνω στα παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο του Sheffield. Από το 2006 παίζει με παιδιά και γονείς κυρίως σε κατασκηνώσεις και σχολεία.

    Από το 2010, εργάζεται ως Ψυχαγωγός στο Σχολείο της Φύσης στη Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα ως αρχηγός στην παιδική κατασκήνωση Tsiki Boom στα Χανιά.

  • Φωτεινή Βαρδάκα
    #

    Ννηπιαγωγός και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο πρόγραμμα «Δημιουργικές Τέχνες και Εμψύχωση».