Έζησα έρημος και ισχυρός, του Δημήτρη Αλικάκου (νέα έκδοση)

0
2641

Τίτλος: Έζησα έρημος και ισχυρός
Συγγραφέας: Δημήτρης Αλικάκος
Εκδόσεις: Ελευθερουδάκης, 2016 (νέα, εμπλουτισμένη έκδοση)
Σελίδες: 484
ISBN: 9789602001790

Αγόρασέ το

Δε ξέρω αν υπάρχει μεγαλύτερη μορφή στα ελληνικά γράμματα τα τελευταία 100 χρόνια από το Δημήτρη Λιαντίνη. Ή μάλλον ξέρω, αν και δε θα μας συγχωρούσε τέτοιες βεβαιότητες εκείνος. Δεν υπάρχει. Με αυτόν τον άνθρωπο ασχολείται το βιβλίο του δημοσιογράφου Δημήτρη Αλικάκου "Έζησα έρημος και ισχυρός".

Δέκα χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου από τις εκδόσεις Λιβάνη (2006), ο Δημήτρης Αλικάκος προχώρησε σε μια νέα, εμπλουτισμένη με 100 περισσότερες σελίδες, έκδοση (εκδόσεις Ελευθερουδάκη) που ολοκληρώνει μια τιτάνια ερευνητική πορεία 18 ετών.

Η είδηση της εξαφάνισής του Δ. Λιαντίνη την 1η Ιουνίου 1998, εκτός από συγκλονιστική για την οικογένεια, τους φίλους, οικείους και μαθητές του, ήταν το σημείο μηδέν της “γνωρίμίας” του συγγραφέα με το μεγάλο δάσκαλο και φιλόσοφο.

Μια μικρή έρευνα ρουτίνας έγινε η απαρχή για ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί όπως ένα μυθιστόρημα που δυσκολεύεσαι να αφήσεις πριν διαβάσεις τη συνέχεια, όπως ένα καλοφτιαγμένο ντοκιμαντέρ που σε γεμίζει αλήθεια. 

Μέσα από το βιβλίο του Δημήτρη Αλικάκου, ο Δημήτρης Λιαντίνης γίνεται δικός σου, οικείος συνοδοιπόρος σου. Γίνεται δάσκαλός σου και ψυχαναλυτής σου, βάζει την προσωπική του σφραγίδα στην ελλιπή γνώση και σκέψη σου. Ο συγγραφέας προσεγγίζει το Λιαντίνη με σεβασμό και λακωνικό μέτρο. Ανέκδοτες προσωπικές επιστολές, πλήθος προσωπικών σημειωμάτων, ημερολόγια, φωτογραφίες, ντοκουμέντα, συνεντεύξεις με ανθρώπους που τον γνώρισαν και τον έζησαν, αυθεντικές πηγές που συλλέχθηκαν μέσα από δεκάδες ταξίδια και εκατοντάδες ώρες έρευνας, πρόσωπα αγαπημένα του περιβάλλοντός του, μυστικά κι ανεξήγητα της ζωής και του τέλους του, της θαυμαστής στάσης ζωής του, όλα είναι παρόντα. Μα πάνω απ’ όλα εκείνο που νιώθεις διαβάζοντάς το είναι η ουσιαστική γνωριμία με το δάσκαλο, έναν αληθινό καλλιτέχνη της ζωής. Είναι τραγική ειρωνεία; Ίσως. Ο άνθρωπος που έζησε τη ζωή του όπως λίγοι, αποφάσισε την αποχώρησή του τόσο νωρίς. Σας λείπει; Σε όλους μας. Μα ο ίδιος αποφάσισε. Και τώρα αν μας διάβαζε θα γέλαγε, καθώς σχεδίαζε αυτήν του τη "μαγική απόδραση" κάπου 30 χρόνια για να ακούει εμάς τώρα να μιλάμε για "έφυγες νωρίς" και άλλα τέτοια. .

Στο βιβλίο μιλάει, μεταξύ άλλων, για πρώτη φορά, ο ξάδελφος αλλά και αδερφικός φίλος του Λιαντίνη, Παναγιώτης Νικολακάκος, στον οποίο και είχε εμπιστευθεί ο δάσκαλος το μυστικό σχέδιό του. «Εγώ τελειώνω τη ζωή μου… Ζητώ από σένα να κρατήσεις όρκο βαρύ». Του αποκάλυψε, τον όρκισε να μην φανερώσει τίποτα πριν την 1η Ιουνίου του 2005 κι εκείνος τίμησε τον όρκο και το λόγο. Τρεις φορές ανέβηκε στον Ταΰγετο ο Π. Νικολακάκος για να βρει το μερος που είχε εντοπίσει ο Λιαντίνης ως κλίνη του τελευταίου ύπνου του.

Ο Δημήτρης Αλικάκος, με τη βοήθεια του ιατροδικαστή Φίλιππου Κουτσάφτη, επιχειρεί για πρώτη φορά στο βιβλίο του μια στέρεη υπόθεση για το πώς ο Λιαντίνης έδωσε τέλος στη ζωή του. Οσο για το γιατί: «Η ζωή του όλη ήταν ένας αγώνας να ξεπεράσει τον φόβο του θανάτου, να τον κοιτάξει κάποτε άφοβα στα μάτια»,

Το νέο βιβλίο "Έζησα έρημος και ισχυρός" είναι ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα, ενα πραγματικό μυθιστόρημα μετάδοσης ακατάπαυστης φωτιάς ζωής μέσα από έναν θάνατο. Αντίφαση. Γεμάτος αντιφάσεις ήταν ο Λιαντίνης, όπως είπε πρόσφατα σε συνέντευξή του ο συγγραφέας στη Lifo. Για όποιον δεν είχε την τύχη να τον γνωρίσει δια ζώσης ή -κυρίως- μέσα από το έργο του, στο "Έζησα έρημος και ισχυρός" θα ανακαλύψει έναν πραγματικό καλλιτέχνη της ζωής, έναν ανεξάντλητο εξερευνητή του επουσιώδους, έναν άφοβο κήρυκα της γνώσης, της αγάπης και της ζήσης, πέρα από τις σαθρά παραδομένες αντιλήψεις των θρησκειών και κυρίαρχων στάσεων. Ο Λιαντίνης. Το "ενδοξότερο αλωνάκι" της ελληνικής διανόησης.

Δεν το συνιστώ απλώς, σε εκπαιδευτικούς και μη… Το αληθινότερο ποίημα στο γνήσιο ποιητή είναι η ίδια η ζωή του (Χάσμα Σεισμού σελ. 24).  Καθώς λοιπόν έγραφε τα ποιήματα του, του σώθηκε το μελάνι.  Τότε αποφάσισε να γράψει με το αίμα του…

 

Ο Δημήτρης Αλικάκος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1967. Κατάγεται από το χωριό Τσέρια (Αγία Μαρίνα) του νομού Λακωνίας. Είναι πατέρας δύο παιδιών. Σπούδασε στο τμήμα του «Ελληνικού Πολιτισμού» του Ελεύθερου Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Δούλεψε ως ρεπόρτερ σε ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε. Κάποτε φύτεψε έναν πλάτανο στο χωριό του.