Η Κοτούλα Τούλα, της Έμμα Λίβεϊ

0
1420

Τίτλος: Η Κοτούλα Τούλα
Τίτλος πρωτοτύπου: Hattie Peck
Συγγραφέας: Emma Levey
Εικονογράφηση: Emma Levey
Μετάφραση: Στέλιος Ρουμελιώτης

Εκδόσεις: Παπαδόπουλος, 2015
Σελίδες: 32
Μέγεθος: 21 Χ 29

SBN: 978-960-569-306-0
Αγόρασέ το

toulakotoula_coverΗ κοτούλα Τούλα είχε κάνει μόνο ένα αβγουλάκι κι από αυτό ακόμα δεν είχε βγει καν κοτοπουλάκι. Μα τα αγαπούσε τα αβγά και μέρα νύχτα αυτά ονειρευόταν μόνο. Εμμονή της έγιναν οι σκέψεις αυτές και το όνειρό της δεν άργησε να την κινητοποιήσει για κάτι μεγάλο. Ένα ταξίδι! Ξεκινά λοιπόν να βρει κάθε αβγό. Και θέλει να τα κλωσήσει όλα. Πήγε μακριά, έψαξε ακόμα πιο μακριά, πέρασε θάλασσες και τρικυμίες, βούτηξε σε ωκεανούς βαθείς, πέρα από χωριά και πόλεις, σκαρφάλωσε σε στέγες, ανέβηκε σε βουνά, τρύπωσε σε σπηλιές, πάλεψε με δυσκολίες αλλά κατάφερε και μάζεψε κάμποσα αβγά. Κάθισε πάνω τους, τα κλώσησε και μεγάλες εκπλήξεις της φανερώθηκαν!

Διασκεδαστικό παραμύθι βραχείας φόρμας της Έμμα Λέβεϊ σε έμμετρη μετάφραση/απόδοση του Στέλιου Ρουμελιώτη. Εξαίρετη η εικονογράφηση από τη συγγραφέα/εικονογράφο, έκτακτο το παιχνίδισμα με το μέγεθος της κότας στα διαφορετικά τοπία όπου ταξιδεύει.

Η αγάπη για τα αβγά, το πάθος και η προσήλωση σε έναν στόχο, το ισχυρό ένστικτό της μητρότητας και η υιοθεσία, το δύσκολο ταξίδι μιας “μάνας” που προς το παρόν δεν έχει κάνει κάποιο κοτοπουλάκι στην “απόκτηση”.

Για τη γιορτή της μητέρας αλλά κατά τη γνώμη μου για ένα καλό αφιέρωμα στο αβγό καθώς το Πάσχα είναι η τροφή που βασιλεύει με το συμβολισμό της.

Το πρώτο βιβλίο που έγραψε και εικονογράφησε η κατά βάση εικονογράφος Έμμα Λίβεϊ σάρωσε από τις πρώτες ημέρες κυκλοφορίας του στο Ηνωμένο Βασίλειο και ταξιδεύει στην Ελλάδα με παρόμοιες φιλοδοξίες. Η Ουαλλή εικονογράφος σήμερα ζει στο Κάρντιφ

Μέσα στην τάξη
-Το μικρό και το μεγάλο: τα αβγά αλλά και η ίδια η Τούλα εικονογραφούνται σε διάφορα μεγέθη. Μάλιστα η Τούλα “αυξομειώνεται” αναλόγως των τόπων που ταξιδεύει (θάλασσα, βουνό, πόλη, σκεπές κτλ). Αυτή η διαφοροποίηση του μεγέθους του ίδιου προσώπου/αντικειμένου είναι μια μαθηματική έννοια που κατακτάται με σχετική δυσκολία από τα παιδιά. Αν βάλουμε διάφορες φωτογραφίες της Τούλας και τους ζητήσουμε να τις σειραθετήσουν από την μικρότερη προς τη μεγαλύτερη ή αντιστρόφως αναλόγως με το πως τη βλέπουν στη συγκεκριμένη εικόνα, θα το κάνουν όλα τα παιδιά από 5 χρονών και πάνω περίφημα. Αν όμως τους ζητήσουμε να σκεφτούν αν αλλάζει πραγματικά το μέγεθος ενός προσώπου/αντικειμένου αναλόγως του σημείου που βρίσκεται, εκεί θα υπάρξει μια σύγχυση. Πρακτικά μπορούμε να ζωγραφίσουμε μια μαύρη κουκίδα (ή κάτι άλλο που μας αρέσει) και να αρχίσουμε να την απομακρύνουμε από το πρόσωπο ενός παιδιού μέχρι που θα τη φτάσουμε σε απόσταση πολλών μέτρων. Με ερωτήσεις του τύπου “μεγάλωσε τώρα;”, “μικραίνει;”, “πώς σου φαίνεται τώρα;” θα μυήσουμε τα παιδιά στο ότι τα αντικείμενα/πρόσωπα/φιγούρες μικραίνουν και μεγαλώνουν στο δικό μας βλέμμα μόνο και όχι στην πραγματικότητα. Ένας αετός είναι το ίδιο μεγάλος από εκεί πάνω που πετά ασχέτως αν εμείς τον βλέπουμε μικρό. Είναι η απόσταση που “μικραίνει” τα πράγματα.

Για τη μητρότητα είναι προφανές ότι υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Η Τούλα κάνει ένα τεράστιο ταξίδι και υπερνικά κάθε δυσκολία για να τα καταφέρει. Συζητάμε για το πάθος του θηλυκού να γίνει μάνα. Μια αγαπημένη μου δραστηριότητα είναι να εμπεδώσουν τα παιδιά ότι όλα τα θηλυκά στη φύση μα και στις λέξεις παίρνουν μπροστά τους αυτό το Η που μοιάζει με σκάλα ή το Η του ήλιου όπως μου το λένε πολλοί μικροί που βιάζονται να μάθουν ορθογραφία.

Εικονογραφώντας: διπλώνουμε ένα χαρτί στα δύο. Μπροστά δημιουργούμε ένα αβγό (το σχήμα οβάλ παίζει μαζί μας και το μαθαίνουμε κάπως έτσι κοντά στο Πάσχα) ακριβώς πίσω ζωγραφίζουμε το πλάσμα που βγαίνει από το αβγό μας. Είναι το δικό μας, υπαρκτό ή ανύπαρκτο, ζώο. Θα του δώσουμε και όνομα. Γιατί σε ένα φύλλο χαρτί, κάτι θα γεννήσουμε κι εμείς.
Με τις υγείες μας.