Μια άδεια κουβαρίστρα, της Φωτεινής Βασιλείου

0
282

Η Αλίκη είναι ένα μικρό κορίτσι που όλο ζηλεύει! Και όλο θυμώνει και σταματάει το παιχνίδι της στη μέση. Κι άλλες φορές, πάλι, βάζει τα κλάματα. Χαρούμενη πάντως δεν είναι. Μια μέρα ρωτάει τον παππού της: Παππού, τι είναι χαρά; κι εκείνος για απάντηση της χαρίζει ένα κουτί με μια άδεια κουβαρίστρα. Mα αυτό είναι άδειο διαπιστώνει με απογοήτευση η Αλίκη.

Καμιά φορά την χαρά πρέπει να την αναζητήσεις σε απλά καθημερινά πράγματα που δεν βάζει ο νους και σίγουρα δεν κρύβεται στα υλικά αγαθά. Γιατί όσα και να αποκτήσει κανείς πάντα θα ζητά περισσότερα. Η μικρή Αλίκη ζηλεύει πάντα αυτό που έχουν οι άλλοι και ποτέ δεν είναι ευχαριστημένη με αυτά που έχει. Ζηλεύει τις χρυσές μπούκλες της Ελένης, αλλά και τις κορδέλες που κρέμονται από το ποδήλατο της Δήμητρας. Θυμώνει που κάθε φορά ο κίτρινος χαρταετός του Νικόλα πηγαίνει πάντα ψηλότερα απ’ όλους.

Η Αλίκη βάζει στόχο να ανακαλύψει που βρίσκεται η χαρά και ακολουθεί τη συμβουλή του παππού της να ξεκινήσει από το πιο ψηλό σημείο του χωριού. Όταν έφτασε στην κορυφή του λόφου, κάθισε κάτω από ένα δέντρο και άρχισε να κλαίει. Εκεί θα συναντήσει ένα γαλάζιο πουλί και μοιράζεται την επιθυμία της να βρει τη χαρά.  Εκείνο της εκμυστηρεύεται πως ένα μικρό κομμάτι ουρανού αρκεί για να το κάνει χαρούμενο και τρέχει να της το φέρει. Το βάζει μέσα στο κουτί της, όμως πάλι δεν είναι αρκετά ευχαριστημένη. Λίγες ηλιαχτίδες ήθελε μόνο και θα ήταν χαρούμενη. Ύστερα όμως έπιασε βροχή και ζήλεψε το ουράνιο τόξο στον ουρανό, το πουλί πέταξε για να της φέρει μια κορδέλα από τα χρώματα του.  Το κορίτσι τύλιξε τις ηλιαχτίδες και μια κορδέλα από τα χρώματα του ουράνιου τόξου στην κουβαρίστρα και την έβαλε προσεκτικά στο κουτί.

«-Ούτε τώρα είσαι χαρούμενη, διαπίστωσε το μικρό πουλί.»
Η Αλίκη είχε όλα όσα είχε ζητήσει, όμως ακόμη δεν είχε βρει τη χαρά
– Καλύτερα να γυρίσω σπίτι μου είπε εκείνη.
– Ήθελα πολύ να σε κάνω ευτυχισμένη, της είπε το πουλί
και άνοιξε τα φτερά του να πετάξει.»

Στην επιστροφή για το σπίτι η Αλίκη θα συναντήσει το μικρό Νικόλα στενοχωρημένο ανάμεσα σε κούτες και σε μια απ’ αυτές και ο κίτρινος χαρταετός του. Ετοιμάζεται να μετακομίσει με την οικογένεια του στην πόλη. Που θα πετάει τώρα το χαρταετό του;
Η Αλίκη διστακτικά στην αρχή άνοιξε το κουτί και του έδωσε ένα κομμάτι ουρανού για να μπορεί να πετάει το χαρταετό του. Ο Νικόλας ήταν τόσο χαρούμενος, που αποφάσισε να πετάξει το χαρταετό του μαζί με την Αλίκη. Τα δυο παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα και μοιράστηκαν τόση χαρά από το πέταγμα του χαρταετού.

Στη συνέχεια η Αλίκη θα συναντήσει την Ελένη να κλαίει γιατί αναγκάστηκε να κόψει λίγες από τις μπούκλες της. Η Αλίκη χωρίς να το σκεφτεί αυτή τη φορά ανοίγει το κουτί και της χαρίζει λίγες χρυσές ηλιαχτίδες να τις φορέσει για μπούκλες στα μεταξένια της μαλλιά. Όταν φτάνει  στην πλατεία του χωριού βλέπει τη Δήμητρα να είναι θλιμμένη, γιατί σκίστηκαν οι κορδέλες από το ποδήλατο της. Οι κορδέλες από το ουράνιο τόξο ήταν το τελευταίο πράγμα που είχε απομείνει στο κουτί της, όμως μια βόλτα με το ποδήλατο θα την αποζημιώσει για τη γενναιοδωρία της…

Η Αλίκη πήρε το μάθημά της και ανακάλυψε ότι είναι πιο όμορφο συναίσθημα να χαρίζεις την ευτυχία σε όσους την έχουν ανάγκη και να μοιράζεσαι όμορφες στιγμές με τους άλλους. Γιατί εκεί κρύβεται το πραγματικό νόημα της ζωής. Η χαρά είναι κρυμμένη σε απλά καθημερινά πράγματα, όπως ένα κομμάτι ουρανού στην εξοχή, το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή, λίγες χρυσές ηλιαχτίδες, να στεγνώσουν τα δάκρια, μια βόλτα με το ποδήλατο μ’ ένα φίλο…

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία διακατέχονται από την πεποίθηση ότι όλα περιστρέφονται γύρω από εκείνα. Σύμφωνα με τη θεωρία για την εξέλιξη της νοημοσύνης του Piaget τα παιδιά ηλικίας 4 έως 7 ετών βρίσκονται στο στάδιο της παραστατικής ή της εικονικής σκέψης. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του σταδίου αυτού είναι ο εγωκεντρισμός. Το παιδί αδυνατεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση του άλλου. Απαιτείται μια διαδικασία συνειδητοποίησης του άλλου και ενσυναίσθησης ώστε να ανακαλύψει τη χαρά του να μοιράζεται τη χαρά και να συνεργάζεται αρμονικά με τα άλλα παιδιά.

Η Φωτεινή Βασιλείου καταφέρνει με ένα μαγικό, σχεδόν ποιητικό τρόπο να αποδείξει ότι η χαρά είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να αισθανθεί κάποιος μέσα από την προσφορά, την αγάπη, τη φιλία, την προσφορά, την αλληλεγγύη. Η ιστορία ρέει αβίαστα χωρίς ίχνος διδακτισμού και μεγάλα λόγια με πολλούς συμβολισμούς. Το άδειο κουτί κρύβει μια άδεια κουβαρίστρα με τυλιγμένες αόρατες κλωστές που συνταιριάζουν και ενώνουν τα κομμάτια της ιστορίας. Οι κλωστές ξετυλίγονται και συμβολίζουν το νόημα της χαράς και της ευτυχίας.

Ευρηματικό στοιχείο η άδεια κουβαρίστρα και συμβολίζει το νήμα της ζωής που εμείς οι ίδιοι διαλέγουμε τα χρώματα και εμπεριέχει όλα τα όνειρα, τις ελπίδες, αλλά και τα εφόδια για να ανταπεξέλθουμε σε κάθε δυσκολία. Η ζωή δεν είναι πάντα ρόδινη, όμως στο χέρι μας είναι να επιλέξουμε πως θα τη ζήσουμε με τα καλά και τα άσχημα. Αρκεί να ατενίζουμε με βλέμμα αισιοδοξίας το μέλλον και να αναζητούμε τη χαρά μέσα σε μικρές όμορφες στιγμές. Μια σύγχρονη ιστορία με ηθικό αυτουργό τον παππού και το πρόβλημα που θέτει στη μικρή Αλίκη να ανακαλύψει τη χαρά και να τη βάλει σ’ ένα άδειο κουτί με μια άδεια κουβαρίστρα. Ένα κουτί, που μπορεί να γίνει κουτί αναμνήσεων με μικρά αντικείμενα που συμβολίζουν κάτι για τον καθένα από μας και κάθε φορά που το ανοίγουμε να ανακαλύπτουμε συναισθήματα χαράς και νοσταλγίας.

Η εικονογράφηση έχει γίνει από τη Ρένια Μεταλληνού με όμορφα χρώματα και έμφαση στην εναλλαγή των συναισθημάτων που αποτυπώνεται στα πρόσωπα της ιστορίας. Υπέροχο το εξώφυλλο του βιβλίου με το κορίτσι να κρατάει την άδεια κουβαρίστρα και το γαλάζιο πουλί με ανοιγμένα τα φτερά να πετάει προς την ευτυχία! Υπέροχο βιβλίο με πολλούς συμβολισμούς και νοήματα για τα συναισθήματα που μας κατακλύζουν και τη χαρά που κρύβεται σε κάθε μικρή και μεγάλη μας στιγμή.

Διαβάστε εδώ το Book Secret της Φωτεινής Βασιλείου στο ELNIPLEX

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Αγόρασέ το
Τίτλος: Μια άδεια κουβαρίστρα
Συγγραφέας: Φωτεινή Βασιλείου
Εικονογράφηση: Ρένια Μεταλληνού
Εκδόσεις: Μίνωας, Ιανουάριος 2019
Επιμέλεια έκδοσης: Αθηνά Λυρώνη
Σελίδες: 32
Μέγεθος: 21 Χ 29
ISBN:
978-618-02-1170-2