Μια αστεία επιδημία, του Βασίλη Παπαθεοδώρου

0
1044

Τίτλος: Μια αστεία επιδημία
Συγγραφέας:
Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφηση: Πέτρος Μπουλούμπασης
Εκδόσεις: Καστανιώτη
Σελίδες: 136
ISBN: 978-960-03-5163-7

Αγόρασέ το

miaasteiaepidimiaΜια ιστορία για να τη διηγηθείς με μικρές δόσεις γέλιου
Στο μακρινό  πριγκιπάτο της Σουρλανδίας, αρχίζει ξαφνικά να εξαπλώνεται μια περίεργη επιδημία. Όχι επιδημία κάποιας ανίατης ασθένειας, επικίνδυνης για τους κατοίκους της, αλλά μια επιδημία γέλιου χωρίς σταματημό που όσο πάει εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα. Το χιούμορ μοιάζει να λειτουργεί ως αντίδοτο στους άδικους νόμους  και τους αλόγιστους φόρους που επιβάλλει ο πρίγκιπας της χώρας Οράτιος. Το μόνο που ενδιαφέρει τον Οράτιο είναι να γίνει ηγέτης της Σουρλανδίας πράγμα που καταφέρνει με δόλιο τρόπο αφού εξορίζει τον μεγαλύτερο αδελφό του και νόμιμο διάδοχο του θρόνου. Όμως γρήγορα διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να διοικήσει τη χώρα και αφήνει την τύχη της στον γραμματέα του και τους συμβούλους του. Οι κάτοικοι δεν σταματούν να γελάνε. Όχι γιατί βλέπουν στ’ αστεία τους νόμους και όσα συμβαίνουν στη χώρα υπό την ηγεσία του ανίκανου αρχηγού τους αλλά γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να το σταματήσουν.

Ο Οράτιος ξαφνιάζεται από αυτή την επιδημία γέλιου και μην μπορώντας να βρει κάποια σοβαρή αιτία αρχίζει να υποψιάζεται ότι γελάνε εις βάρος του και να αισθάνεται ότι απειλείται ο θρόνος του και τα κεκτημένα. Καταστρώνει λοιπόν σχέδια για το πως θα σταματήσει αυτή την επιδημία γέλιου και κάνει τα πάντα για να το πετύχει, γιατί ο κίνδυνος παραμονεύει. “Σε ποιαν άλλη χώρα του κόσμου”, μονολογεί, “είναι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι; Σε ποιάν άλλη χώρα γελούν όλοι ακατάπαυστα από το πρωί μέχρι το βράδυ; Τι σόι ηγεμόνας είμαι αν κανείς δε με παίρνει στα σοβαρά;” κι απάντηση δε βρίσκει.

Αρχικά οι υποψίες στρέφονται στον αδελφό του Ιάκωβο και ακούγονται φοβερές θεωρίες συνωμοσίας. Ένα σύνθημα διαδίδεται σαν αστραπή σε όλη τη χώρα: “είμαστε όλοι συνωμότες και γελάμε σαν τις κότες”. Μυστική αστυνομία αναλαμβάνει δράση, όμως οι κάτοικοι κάνουν μυστικές συγκεντρώσεις σε υπόγεια για να μην ακούγονται και αρχίζουν να γελάνε όλοι μαζί. Τα Μ.Μ.Ε υποτηρίζουν -τι παράξενο- τον πρίγκιπα Οράτιο και υπνωτίζουν με ψευτιές τους κατοίκους της Σουρλανδίας ότι όλα γίνονται για το καλό της χώρας.

Έτσι, ο Οράτιος και οι σύμβουλοι του επέβαλαν όλο και περισσότερους φόρους που ο λαός δεν μπορούσε ν’ αντέξει πλέον. Και το γέλιο φυσικά συνεχιζόταν, πως ν’ αντέξει κανείς όταν του παίρνει η τράπεζα σπίτι και περιουσία. Ώσπου τελικά βγήκε νόμος ν’ απαγορευτεί το γέλιο και όποιος παρακούει να φυλακίζεται. Τίποτα όμως δεν έγινε κι ο Οράτιος φώναξε από το εξωτερικό τους καλύτερους γιατρούς με αντιβιοτικά, εμβόλια, υπνωτισμό, μα κανένα αποτέλεσμα. Η τηλεόραση τότε άρχισε να μεγεθύνει το πρόβλημα, μέχρι που σκηνοθέτησε και σκηνές από νοσοκομεία και τις σοβαρές επιπτώσεις τη επιδημίας στους κατοίκους της.  Έτσι βρήκαν νέα δικαιολογία για να μαζέψουν και τα υπόλοιπα χρήματα που τους είχαν απομείνει από τη σκληρή φορολογία, δώστε χρήματα για την καταπολέμηση της αρρώστιας. Τα σχέδια της διάσωσης των κατοίκων της Σουρλανδίας, διαδεχόταν το ένα το άλλο μα κανένα αποτέλεσμα. Ο γέρο σύμβουλος προειδοποίησε τον Οράτιο ότι μετά το γέλιο έρχεται πάντα η οργή. Δε θα σας αποκαλύψω τη συνέχεια. Όμως πέρασα υπέροχα διαβάζοντάς το και αθέμιτα έκανα με το μυαλό μου κάποιους συνειρμούς. Η σημερινή πραγματικότητα της Ελλάδας δεν απέχει από την Σουρλανδία. Μήπως μια επιδημία γέλιου θα μας σώσει; Το γέλιο είναι μεταδοτικό. Ας ξεκινήσει κάποιος επιτέλους.

Το μυθιστόρημα του Βασίλη Παπαθεοδώρου είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη το 1962 στην Τανζανία και διήρκεσε ενάμισι χρόνο, δεκαοκτώ “μαρτυρικούς” μήνες ασυγκράτητου γέλιου. Περίπου χίλιες νεαρές γυναίκες προσβλήθηκαν από την επιδημία και το θέμα…λύθηκε με καραντίνα των χωριών. Το χρονικό της επιδημίας καταγράφηκε σε ιατρικές επιθεωρήσεις. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το γέλιο, πρωτοεμφανίστηκε πιθανότατα ως αντίδραση στον κίνδυνο, και γενικότερα σε κάθε άγνωστη εμπειρία. Συνήθως μετά από ένα δυνατό γέλιο αναβλύζουν μόνο θετικά συναισθήματά, απομακρύνονται τυχόν αρνητικά συναισθήματα, νιώθουμε χαλάρωση, ηρεμία και  ευεξία.

Η ιστορία της αστείας επιδημίας είναι μια πολύ ωραία ιστορία να τη διαβάσεις, να τη διηγηθείς και να αναρωτηθείς για τα αίτια της. Ίσως έτσι γίνει το αντίδοτο στην γκρίνια και τη μιζέρια της εποχής. Διαβάζεται μονορούφι καθώς η μία σελίδα σε τραβάει στην επόμενη για να δεις το παρακάτω ενώ η μια σκηνή διαδέχεται την άλλη και στο τέλος αισθάνεσαι δικαιωμένος και νικητής. Η εικονογράφηση του Πέτρου Μπουλούμπαση παίζει σε ασπρόμαυρο φόντο ενώ μια πολύ ιδιαίτερη τεχνική του κολάζ κερδίζει τα μάτια σου.

Γελάμε, παίζουμε, ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια
Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να επιλέξουν ένα σημαντικό γεγονός είτε σύγχρονο, είτε στο παρελθόν και να ψάξουν να βρουν αποκόμματα από εφημερίδες που περιγράφουν το γεγονός. Ποια στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ποια στη σφαίρα του φανταστικού και της μυθοπλασίας. Αξίζει να δούμε πως παρουσιάζεται ένα γεγονός στα Μ.Μ.Ε και να το παρουσιάσουν στην τάξη.
Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να παίξουν αλλιώς. Παντομίμα όπου το μειδίαμα σιγά σιγά γίνεται χαμόγελο, χαχανητό, ξεφωνητό και επιδημικό γέλιο και να προσπαθήσουν να μετρήσουν για πόση ώρα μπορούμε να γελάμε και τι αισθανόμαστε μετά από ένα δυνατό γέλιο, χαλάρωση, ανακούφιση, ξαλάφρωμα;
Βάλτε λοιπόν το χρονόμετρο και ξεκινήστε να μετράτε πόση ώρα μπορούμε να αντέξουμε γελώντας. Γιατί; Χωρίς λόγο, έτσι. Θέλουμε και λόγο δηλαδή;
 

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

***

4666_1150927647901_1892143_nΟ Βασίλης Παπαθεοδώρου έχει κατακτήσει με την συνεπή δουλειά του εδώ και 14 χρόνια μια σημαντική θέση, όχι μόνο στα ράφια των βιβλιοπωλείων και τις πωλήσεις τους, αλλά και στις καρδιές των Ελλήνων βιβλιόφιλων. Τα βιβλία του, παιδικά αλλά κυρίως νεανικά-εφηβικά, σχολιάζουν με το δικό του προσωπικό ύφος όλα σχεδόν τα θέματα που μπορεί να τρυπώνουν στις σκέψεις και τις ψυχές των νέων αναγνωστών: ρατσισμός, αγάπη, ανθρωπιά, bullying, οικολογία και περιβάλλον, πολιτική, αναζήτηση ταυτότητας, πίστη και πολλά άλλα.

Η εκδοτική του παρουσία -και όχι η συγγραφική- ξεκίνησε με αφορμή ένα τυχαίο γεγονός. Η συγγραφέας Ελένη Δικαίου άφησε στην τράπεζα που εργάζεται μια προκήρυξη διαγωνισμού της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, στον οποίο τελικά διακρίθηκε για το βιβλίο του “Σχολική παράσταση“. το οποίο εκδόθηκε 4 χρόνια μετά!

Από το 1996 έως σήμερα έχει γράψει 14 βιβλία για παιδιά, εφήβους και νέους και έχει αποσπάσει σημαντικά βραβεία ενώ το Νοέμβριο του 2014 αναμένεται το 15ο βιβλίο του με τίτλο “Το ημερολόγιο ενός δειλού”.

Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Από το 1979 ζει στη Γλυφάδα. Φοίτησε στο γυμνάσιο και λύκειο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε Μεταλλειολόγος Μηχανικός και Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ, ενώ έκανε μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έχει εργαστεί σε αεροπορική εταιρεία και ως καθηγητής Γερμανικών. Σήμερα εργάζεται ως Αναλυτής Κινδύνων σε τράπεζα. Ο ίδιος ομολογεί: “… ίσως αυτά να μην συνδυάζονται μεταξύ τους αλλά πιστεύω από όλα τα παραπάνω έχω πάρει “κάτι”, είτε αυτό είναι εμπειρία, είτε τρόπος σκέψης, είτε συναναστροφή με πολλούς και διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, που με βοήθησαν και μου έδωσαν ιδέες για το γράψιμο των βιβλίων μου”.

Έχει τιμηθεί δύο φορές με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας και δύο φορές με το Βραβείο του περιοδικού “Διαβάζω” (2008, 2010) για τα βιβλία του “Χνότα στο τζαμί” και “Στη διαπασών”. Επίσης έχει αποσπάσει άλλα έξι λογοτεχνικά βραβεία για διάφορα έργα του από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου.

Πέντε από τα βιβλία του (Το μήνυμα, Οι Εννέα Καίσαρες, Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών, Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας) διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε μετεκπαιδευόμενους δασκάλους.

Εργογραφία:
Το μήνυμα. Αθήνα, Καστανιώτη, 2001.
Οι εννέα καίσαρες. Αθήνα, Καστανιώτη, 2004.
Χνότα στο τζάμι. Αθήνα, Κέδρος, 2007.
Ποιoς απήγαγε τον Αϊ-Βασίλη; Αθήνα, Καστανιώτη, 2007.
Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας. Αθήνα, Καστανιώτη, 2008
Στη Διαπασών. Αθήνα, Καστανιώτη, 2009.
Άλφα. Αθήνα, Καστανιώτη, 2009.
Μια Αστεία Επιδημία. Αθήνα, Καστανιώτη, 2010.
Ο Αϊ – Βασίλης στο ραντάρ – Και άλλες χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Αθήνα, Καστανιώτη2011.
Ιπτάμενες Σελίδες. Αθήνα, Καστανιώτη, 2011.
Οι άρχοντες των σκουπιδιών. Αθήνα, Καστανιώτη,2012.
Ναι Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης. Αθήνα, Καστανιώτη, 2013.
Σχολική παράσταση. Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2000-Καστανιώτη 2013
Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο, Εκδόσεις Καστανιώτη (2014)     
Το ημερολόγιο ενός δειλού, Αθήνα, Καστανιώτη, Νοέμβριος 2014
Ήταν το ίνδαλμά μου, Νομική Βιβλιοθήκη (2015)     
Ποιος απήγαγε τον Αϊ-Βασίλη;, Εκδόσεις Καστανιώτη (2015)
Ο Καρλ, ο Φριτς και το αυγό της ευτυχίας, Εκδόσεις Καστανιώτη (2016)

Επισκεφθείτε την εξαιρετική ιστοσελίδα του Βασίλη Παπαθεοδώρου πατώντας εδώ.

***

Ο ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΣ

***

petrosmpouloumpasisΟ Πέτρος Μπουλούμπασης απεχθάνεται τις “ετικέτες” και μετά βίας μπορείς να τον αναγκάσεις να σου πει ότι αισθάνεται ας πούμε.. δημιουργός εικόνων. Διακρίνεται για το πολύ ιδιαίτερο προσωπικό ύφος, τα δισδιάστατα σχέδια, το “παγωμένο κλικ στο χρόνο” όπως μας εξομολογείται στη συνέντευξή μας (θα τη διαβάσετε αύριο). Από πολύ μικρός “μουτζούρωνε” κάθε είδους επιφάνεια με τα μολύβια του. Η σχέση του με τις εικόνες έμοιαζε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προδιαγεγραμμένη.

Γεννήθηκε πριν περίπου 38 χρόνια κάπου γύρω από τον Πειραιά. Σπούδασε στο Τμήμα Γραφιστικής του ΤΕΙ Αθηνών. Στα πρώτα και “εύπλαστα” χρόνια του, ο δρόμος του συναντήθηκε με αυτόν του ζωγράφου Γιάννη Αδαμάκη, δίπλα στον οποίο μαθήτευσε για χρόνια. Με γεμάτες αποσκευές από εκείνη την περίοδο και με μια τάση άρνησης ως προς τη δήλωση ιδιότητας, έχει εστιάσει το ενδιαφέρον του στο να παιδεύει και να παιδεύεται με εικόνες.

Φυσικά -και ευτυχώς για εμάς- εικονογραφεί παιδικά, νεανικά και άλλα βιβλία. Έχει τιμηθεί με το κρατικό βραβείο εικονογράφησης το 2007 για το βιβλίο “Ο Άγιος Βασίλης και το διαβολάκι” (εκδ. Καστανιώτη) καθώς και με έπαινο εικονογράφησης στα βραβεία ΕΒΓΕ το 2007 για το βιβλίο “Πριγκιποδουλειές” (εκδ. Οξύ), και το 2010 για το βιβλίο “Καλικάντζαρος είσαι και φαίνεσαι” (εκδ. Πατάκη), ενώ την ίδια χρονιά το βιβλίο “Το βατραχάκι που ήθελε να είναι νούφαρο” (εκδ. Δια Βίου) μεταφράστηκε και εκδόθηκε στο Βέλγιο (E.M.E editions).

Διατέλεσε μέλος της κριτικής επιτροπής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων την περίοδο 2011- 2012. Επί σειρά ετών έχει διδάξει γραφιστική και εικονογράφηση σε ιδιωτικές σχολές.Δουλειές του έχουν εκδοθεί και εκτεθεί σε Ελλάδα αλλά και  Βέλγιο, Ισπανία, Ιαπωνία, Αυστραλία, Ιράν. Μαζί με τη Σοφία Τουλιάτου αποτελούν την δημιουργική ομάδα magicpencil. Στον ελεύθερό του χρόνο του αρέσει να κάνει ό,τι περίπου και στον “μη ελεύθερο”. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα ήταν πάντα δημιουργός. 

Τίτλοι βιβλίων με εικόνες του Πέτρου Μπουλούμπαση:

Ο κύριος Αλφάλφα, Γιολάντα Τσιαμπόκαλου, Εκδ. Καστανιώτη, 2002
Η ραγισμένη καρδούλα, Κατερίνα Τζωρίδου, Εκδ. Καστανιώτη, 2002
Η επιστροφή στην πόλη, Κατερίνα Τζωρίδου, Εκδ. Καστανιώτη, 2002
www.ΔΑSOS.gr, Καραλάζου Θωμαή, Εκδ. Καστανιώτη, 2003
Το ωραιότερο τραγούδι και άλλες ιστορίες, Μπενέκος Αντώνης, Εκδ. Πατάκη, 2004
Πώς να διδάξω μουσική;, Δέσποινα Μπογδάνη – Σουγιούλ, Εκδ. Πατάκη, 2004
Ποιος είναι ο αρχηγός;, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδ. Πατάκη 2004
Η επανάσταση των κουνελιών, Πέτρος Χατζόπουλος, Εκδ. Καστανιώτη, 2004
Πρώτος!, Μαρία Παπαγιάννη,  Εκδ. Πατάκη, 2005
Η κατάρα των μαθηματικών, Γιολάντα Τσιαμπόκαλου (Sadahzinia), Ερευνητές (2005)
Ο Μάρκος και η περίεργη εφεύρεση του καθηγητή Στρφτ, Μιχάλης Μακρόπουλος, Εκδόσεις Καστανιώτη (2005)
Πάντα;, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδόσεις Πατάκη (2005)
A Tour Around the Neighbourhood, Θεώνη Σωφρονά, Εκδόσεις Πατάκη (2006)
Βιβλιοφάγος κατά… λάθος!, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδόσεις Πατάκη (2006)
Ο Άγιος Βασίλης και το διαβολάκι, Πέτρος Χατζόπουλος, Εκδόσεις Καστανιώτη (2006)
Μαθηματικά Δ΄ δημοτικού, Βασιλική Σοφού, Εκδόσεις Πατάκη (2007)
Στον πίνακα!, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδόσεις Πατάκη (2007)
Το βατραχάκι που ήθελε να είναι νούφαρο, Ελίνα Χ. Μαρμαρίδου, Δια Βίου (2007)
12 δώρα για τα Χριστούγεννα, Συλλογικό έργο, Εκδόσεις Παπαδόπουλος (2008)
Δωροβροχή, Φραντζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη, Εκδόσεις Παπαδόπουλος (2008)
Επιστροφή στο σχολείο, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδόσεις Πατάκη (2008)
Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας, Βασίλης Παπαθεοδώρου, Εκδόσεις Καστανιώτη (2008)
Η μικρή Ρουάλα, Πέτρος Χατζόπουλος, Εκδόσεις Καστανιώτη (2009)
Καλικάντζαρος είσαι και φαίνεσαι!, Φίλιππος Μανδηλαράς, Εκδόσεις Πατάκη (2009)
Μαθηματικά Δ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (2009)
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν το…βιβλίο, έσποινα Μπογδάνη – Σουγιούλ, Λέξη Κλειδί (2009)
Όταν η Έλλη έγινε αόρατη, Ντορίνα Παπαλιού, Εκδόσεις Παπαδόπουλος (2009)
Μαθηματικά Δ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (2010)
Μαθηματικά Δ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (2010)
Μαθηματικά Δ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (2010)
Μια αστεία επιδημία, Βασίλης Παπαθεοδώρου, Εκδόσεις Καστανιώτη (2010)
Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (Ο.Ε.Δ.Β.) (2011)
Ιπτάμενες σελίδες, Βασίλης Παπαθεοδώρου, Εκδόσεις Καστανιώτη (2011)
Του σκοινιού τα μανταλάκια, Αντώνης Παπαθεοδούλου, Εκδόσεις Πατάκη (2011)
Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ δημοτικού, Συλλογικό έργο, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων Διόφαντος (2012)
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν το …βιβλίο, Δέσποινα Μπογδάνη – Σουγιούλ, Καλειδοσκόπιο (2013)
Μικρές ιστορίες του Πέτρου, Μαρία Παπαγιάννη, Εκδόσεις Πατάκη (2014)
Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο, Παπαθεοδώρου, Βασίλης,  Εκδόσεις Καστανιώτη (2014)
Οχ χταπόδι, λάθος πόδι, Παπαθεοδούλου, Αντώνης, Εκδόσεις Παπαδόπουλος (2016)