Μπελάδες με μουστάκια, της Φραντζέσκας Αλεξοπούλου Πετράκη

0
692

Τίτλος: Μπελάδες με μουστάκια
Συγγραφέας: Φραντζέσκα Αλεξοπούλου-Πετράκη
Εικονογράφηση: Στέφανος Βλασακάκης
Εκδόσεις: Mamaya, Οκτώβριος 2016
Επιμέλεια-διόρθωση κειμένου: Ερμίνα Μασουρίδου
Σχεδιασμός έκδοσης: Ελένη Τσελώνη
Σελίδες: 32
Μέγεθος: 21 Χ 28,5
ISBN: 978-618-5224-08-0

Διάβασε απόσπασμα
Αγόρασέ το

Ο Μάκης είναι είναι ζωηρός και σκανταλιάρης. Ρίχνει κάτω και ανοίγει στα δύο το τηλεκοντρόλ και η μαμά του Δημήτρη τρελαίνεται με ακόμα μία σκανταλιά του. Ξέχασα… Ο Μάκης είναι γατούλης. 

Ζωηρός καθώς είναι, ζορίζει το Δημήτρη που επέμενε να τον πάρουν. Τον αγαπάει ο Δημήτρης τον Μάκη. Και προσπαθεί να βρει λύση στο αδιέξοδο που ζυγώνει. Αδιέξοδο! Οικογενειακό συμβούλιο. Μαμά, μπαμπάς, Δημήτρης, Λίζα (η μικρή αδερφή), Διονυσάκης (ο πιο μικρός αδερφός). Λύσεις δύο: ή ο Μάκης φεύγει από το σπίτι και πάει στο χωριό, στο σπίτι της γιαγιάς ή πάει για στείρωση άμεσα. 

Πφφ!! Στείρωση; Τι είναι ετούτο πάλι; Η μαμά αλλά ακόμα καλύτερα η κτηνίατρος εξηγούν στο Δημήτρη τι είναι στείρωση και θα συμβεί στον Μάκη.

Πώς να πάρει τέτοια απόφαση ο Δημήτρης; Τι θα αλλάξει στον Μάκη; Θα αλλάξει η ζωή του; Η ενέργεια κι η όρεξή του; Η σχέση τους;

Η Φραντζέσκα Αλεξοπούλου Πετράκη εκκινεί από το σύνηθες πλαίσιο ενός σκανταλιάρικου ζώου οδηγώντας κατόπιν όμως σταδιακά την ιστορία της σε ερωτήματα σημαντικά, καλοδιατυπωμένα και ευτυχώς… αναπάντητα! Και λέω ευτυχώς γιατί είναι πολύ εύκολο να σταθείς σε μια γωνιά και να κατηχήσεις τον αναγνώστη σου σε μια λύση που έχεις προκρίνει. Αντιθέτως, Η συγγραφέας τοποθετεί τον κεντρικό της ήρωα σε μια διλημματική θέση, να σκέφτεται, να βασανίζεται (ανεβάζει πυρετό από την πίεση που αισθάνεται) για την απόφαση που πρέπει να λάβει για την τύχη του αγαπημένου του γάτου. Έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε για τη ζωή ενός άλλου; Πόσο μπορούμε να παρεμβαίνουμε στη ζωή ενός άλλου, στη φύση την ίδια; Ο μικρός Δημήτρης αγνοεί. Η γνώση τον βοηθάει να σκεφτεί, να προβληματιστεί αλλά και να πάρει τη μόνη σίγουρη απόφασή του: “Έχω πάρει την απόφασή μου. Να τον αγαπώ πάντα”. Αυτή η αγάπη για ένα ζώο, τόσο σημαντική για ένα παιδί, είναι μια απόφαση ειλημμένη από όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες. Το ζήτημα της στείρωσης σίγουρα σηκώνει αρκετή κουβέντα.

Προσωπικά, έχοντας ένα θηλυκό σκυλί που το στείρωσα στα 6,5 του χρόνια, ενημερώθηκα από έναν εξαιρετικό κτηνίατρο ότι η στείρωση έχει μεγαλύτερο κέρδος (αποφυγή όγκων και καρκίνων) για το ζώο μου απ’ ο,τι ζημιά. Για τα αδέσποτα το θεωρώ επιβεβλημένο (προσωπική άποψη πάντα) να στειρώνονται για να μην αυξάνεται ο απροστάτευτος πληθυσμός τους. Το ηθικό ζήτημα όμως που θέτει το βιβλίο παραμένει: τα ζώα αυτά στη φύση δε θα γνώριζαν τη διαδικασία της στείρωσης, θα ανέπτυσσαν τα ένστικτά τους, θα ζούσαν αυτήν την ημιάγρια/άγρια ζωή τους. Από τη στιγμή που ζουν κοντά μας, μέσα στα σπίτια, μαζί μας, τι γίνεται;

Το βιβλίο, που καταφέρνει να προβληματίζει πάνω σε ένα σημαντικό ηθικό ζήτημα, προλογίζει η Ελένη Μπράχου, κτηνίατρος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η εικονογράφηση είναι του Στέφανου Βλασακάκη.