Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι, των Αντώνη Παπαθεοδούλου και Πέτρου Μπουλούμπαση

0
1194

Τίτλος: Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι
Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Εικονογράφος: Πέτρος Μπουλούμπασης
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος, Μάρτιος 2016
Σελίδες: 32
Μέγεθος: 21 Χ 29
ISBN: 978-960-569-539-2

Αγόρασέ το

Ένα χταπόδι. Ο Γιάννος. Όπως όλα τα χταπόδια έχει οχτώ πόδια. Μικρά τα πόδια του έπαιζαν. Μεγαλώνοντας, έγιναν όλα τρανοί επαγγελματίες. Το πρώτο είναι γιατρός, το δεύτερο μάγειρας, το τρίτο πυροσβέστης, το τέταρτο οικοδόμος, το πέμπτο ζαχαροπλάστης, το έκτο φωτογράφος, το έβδομο κηπουρός και το τελευταίο κουρέας.

Έλα όμως που κάποιες φορές ο Γιάννος στραβοξυπνάει και το ένα πόδι στη δουλειά του άλλου πάει. Κι απίθανα μπερδέματα συμβαίνουν. Πάνε οι φίλοι του στο γιατρό κι εκείνος του λέει να βάλουν κόκκινο πιπέρι και μουστάρδα. Τότε όλοι καταλαβαίνουν πως δεν είναι το πόδι-γιατρός αλλά ο μάγειρας. Γελούν και λένε “Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι”. Κι άλλες φορές πάνε στον ζαχαροπλάστη ζητώντας του παγωτό και εκείνος τους μαλώνει λέγοντάς τους “παγωτό μ’ αυτό το κρύο;”. Δεν είναι ο ζαχαροπλάστης ασφαλώς, είναι το πόδι που έγινε γιατρός.

Τέτοια μπερδέματα γίνονται πολλά με τα πόδια του Γιάννου. Πάντα όμως, όταν το χταπόδι έχει στείλει λάθος πόδι στη δουλειά του άλλου, οι φίλοι του το καταλαβαίνουν. Κι ο Γιάννος παίρνει τα πόδια του, τα μαλώνει λιγάκι και στη δουλειά τα ξαναστρώνει.

Χιούμορ; Πολύ. Φαντασία; Ακόμα περισσότερη. Μια σύντομη ιστορία, χτισμένη σε στίχους με ομοιοκαταληξίες που σε κάνει να περνάς καλά διαβάζοντας ή ακούγοντάς την. Τη δοκίμασα ήδη στα παιδιά μου και εκείνα τα 10-12 λεπτά της ανάγνωσης γοητεύτηκαν κάθε φορά που το χταπόδι είχε στείλει… λάθος πόδι.

Το πιο γοητευτικό όμως, θαρρώ πως το σκέφτηκα εγώ (σας έφαγα 6χρονα μου). Είδα αυτό που ήθελε να πει ο συγγραφέας; Μπορεί όχι. Αυτό που ήθελα να δω εγώ; Όχι. Είδα αυτό που γεννήθηκε στη σκέψη μου. Και ένας συγγραφέας πιστεύω πως αυτό θέλει να πετυχαίνει πάνω απ’ όλα. Όχι μόνο να περνάς καλά με ένα βιβλίο, αλλά να σκέφτεσαι αυτό που καταφέρνεις εσύ από την ιστορία του. Κι αυτό, το πολύ γοητευτικό που εντόπισα εγώ, είναι η “κακή μέρα”. Ο Γιάννος δεν κάνει κάθε μέρα λάθος στα πόδια του. Αλλά, να, έρχονται κάποτε κάτι μέρες που δεν είναι σαν τις άλλες. Στραβοξυπνάς. Δεν έχει κέφι. Μπερδεύεσαι. Τα κάνεις λίγο σαλάτα όλα, ακόμα και τα ευκολότερά σου. Κανένας δεν έστησε το Γιάννο στον τοίχο. Τον αγαπούν όλοι, ακόμα και μετά τα μπερδέματα. Τι πειράζει ένα λάθος κάθε τόσο, στην κακή σου μέρα; Αφού όλοι ξέρουν ότι δεν είναι αυτός ο κανόνας στη ζωή του Γιάννου.

Αυτή η κατανόηση, η ενσυναίσθηση στην κακή μέρα του άλλου, είναι από τις εξοχότερες διαδικασίες σε ένα σχολείο, σπίτι, ομάδα. Τι παράδειγμα δίνεις δάσκαλε, γονιέ; Ότι κάθε μέρα είσαι άψογος; Ότι όλες οι μέρες σου είναι ίδιες, αλάνθαστες; Ο, όχι, δάσκαλε και μάνα μου, λάθος πόδι και λάθος πλευρό. Αφήστε που αυτή η κακή μέρα ενός παιδιού μπορεί να δέχεται το “Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι” ως σύνθημα. Κάθε φορά που ένα παιδί βρίσκεται στην κακή του μέρα, ας είναι το χταπόδι μας που για κάποιο λόγο μπέρδεψε λίγο τα πόδια του. Κι ίσως έβαλε λάθος τα παπούτσια του, χρησιμοποίησε παράξενα τα χέρια του ή εκσφενδόνισε λίγο πιο δυνατά ένα παιχνίδι του.

Η σκληρή καταδίκη μιας συμπεριφοράς, που μάλιστα είναι σπάνια ή μεμονωμένη, δίχως χιούμορ, δίχως χαμόγελο, θα πετύχει τη συχνότερη επανεμφάνισή της. Αυτό είναι αυτό που σκέφτηκα εγώ. Εξάχρονά μου, δε ξέρω αν σας έφαγα τελικά. Γιατί εσείς, μπορεί να μη σκεφτήκατε τόσο μεγαλειωδώς, αλλά είδα στο βλέμμα σας ότι περάσατε όμορφα με τα λάθος πόδια του Γιάννου, του Αντώνη Παπαθεοδούλου.

Ο Πέτρος Μπουλούμπασης στήνει το δικό του σύμπαν, στις παρούσες και απούσες λεπτομέρειες, στις νύξεις και τις σαφήνειες των σχεδίων και των μορφών του, τις γραμμές και μεγέθη κάποιου παιδιού που ζωγραφίζει. Σε κάθε του δουλειά μου αφήνει ένα παρόμοιο συναίσθημα. Ότι δεν προσπαθεί να με πείσει για το πόσο καλά ζωγραφίζει, ότι δεν προσπαθεί να εικονογραφήσει απλά μια (καλή) ιστορία που του δόθηκε. Αλλά ιστοριοποιεί (συγχωρέστε μου το αδόκιμο) μέσα από εικόνες μια ιστορία που άλλοτε κάθεται πάνω σ’ εκείνη του κειμένου κι άλλοτε χαράζει το δικό της υπαινικτικό μονοπάτι.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Καινούριο διαμαντάκι. Προτείνεται.