Ο πειρατής κι οι παπαγάλοι: παιχνίδι…τέχνης!

0
1049

pirrot_mightyΜε αφορμή τον πίνακα του Διονύση Καβαλλιεράτου “Pirrot the mighty” (2008) που συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο “Στο Πάρκο με τα ζώα” (κείμενα Άλκηστη Χαλικιά).

Παπαγάλος: είμαι ο εξυπνότερος παπαγάλος όλων των δασών!
Πειρατής: “είμαι ο εξυπνότερος παπαγάλος όλων των δασών…ο εξυπνότερος παπαγάλος όλων των δασών…Παπαγάλε, κανείς δε με γελάει εμένα. Δεν αλλάζουμε πάλι ρόλους;

Έτσι ξεκινάει το κείμενό της η Άλκηστη Χαλικιά. Και κάπου εκεί βγαίνουν οι ιδέες. Να γίνουμε παπαγάλοι! Όχι! Να γίνετε οι παπαγάλοι μου! Ξεκινάω με κάτι απλό.

“Ένας παπαγάλος”. Επαναλαμβάνετε σαν παπαγάλοι μου γιατί εγώ είμαι ο πειρατής!

Συνεχίζω εμπλουτίζοντας όλο και περισσότερο τη φράση μου.

“Ένας παπαγάλος πιο μεγάλος…”

“Ένας παπαγάλος πιο μεγάλος και τρανός…”

“Ένας παπαγάλος πιο μεγάλος και τρανός κι από σένα πιο χρωματιστός…”

Τα παιδιά κάθε φορά επαναλαμβάνουν μέχρι να μην αντέχουν άλλο να το πουν σωστά. Μπορούμε να έχουμε νικητή, μπορούμε και όχι. Είναι στο χέρι μας πως θα παίξουμε το παιχνίδι του παπαγάλου και του πειρατή.

Μια άλλη ιδέα είναι το παιχνίδι να παιχτεί με τους στίχους του υπέροχου ποιήματος του Ζαχαρία Παπαντωνίου “Ο παπαγάλος” και κάθε φορά να προσθέτουμε ένα ακόμα στίχο μέχρι τα παιδιά να…ξαπλωθούν από την προδοσία της μνήμης τους κάτω.

Σαν έμαθε τη λέξη καλησπέρα
ο παπαγάλος, είπε ξαφνικά:
«Είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά.
Τι κάθομαι δω πέρα;»
Την πράσινη ζακέτα του φορεί
και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει,
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή,
ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα,
και τους λέει: «καλησπέρα».

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τι διαβασμένος, λένε, ο παπαγάλος!
Θα ’ναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος,
αφού μπορεί και ανθρώπινα μιλεί.
Απ’ τις Ινδίες φερμένος, ποιος το ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του να ’χει φέρει,
με τι σοφούς εμίλησε, και πόσα
να ξέρει στων γραμματικών τη γλώσσα!
«Κυρ παπαγάλε, θα ’χομε την τύχη
ν’ ακούσωμε τις λες και πάρα πέρα;»

Ο παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει…
μα τι να πει; Ξανάπε: «καλησπέρα».

Θα γελάσουμε, δεν τίθεται θέμα. Θα παπαγαλίσουμε για μια φορά ευχάριστα, δεν τίθεται πάλι θέμα. Κι ο καθένας ασφαλώς, με τα παιδιά στην τάξη ή το σπίτι, θα βγάλει τις δικές του ιδέες από κάθε πίνακα και θα προσεγγίσει αναλόγως της δυναμικής της ομάδας του.